{"id":119462,"date":"2017-04-12T18:53:39","date_gmt":"2017-04-12T20:53:39","guid":{"rendered":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/?p=119462"},"modified":"2017-04-12T18:53:39","modified_gmt":"2017-04-12T20:53:39","slug":"crisalidas","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/linguagens-e-codigos\/literatura\/obras-literarias\/crisalidas","title":{"rendered":"Cris\u00e1lidas"},"content":{"rendered":"<div id=\"corpo\">\n<h2>Machado de Assis<\/h2>\n<h2>MUSA CONSOLATRIX<\/h2>\n<p>QUE A M\u00c3O do tempo e o h\u00e1lito dos homens<\/p>\n<p>Murchem a flor das ilus\u00f5es da vida,<\/p>\n<p>Musa consoladora,<br \/>\n\u00c9 no teu seio amigo e sossegado<br \/>\nQue o poeta respira o suave sono.<\/p>\n<p>N\u00e3o h\u00e1, n\u00e3o h\u00e1 contigo,<\/p>\n<p>Nem dor aguda, nem sombrios ermos;<\/p>\n<p>Da tua voz os namorados cantos<\/p>\n<p>Enchem, povoam tudo<\/p>\n<p>De \u00edntima paz, de vida e de conforto.<\/p>\n<p>Ante esta voz que as dores adormece,<\/p>\n<p>E muda o agudo espinho em flor cheirosa<\/p>\n<p>Que vales tu, desilus\u00e3o dos homens?<\/p>\n<p>Tu que podes, \u00f3 tempo?<\/p>\n<p>A alma triste do poeta sobrenada<\/p>\n<p>\u00c0 enchente das ang\u00fastias,<br \/>\nE, afrontando o rugido da tormenta,<br \/>\nPassa cantando, alc\u00edone divina.<\/p>\n<p>Musa consoladora,<br \/>\nQuando da minha fronte de mancebo<br \/>\nA \u00faltima ilus\u00e3o cair, bem como<\/p>\n<p>Folha amarela e seca<\/p>\n<p>Que ao ch\u00e3o atira a vira\u00e7\u00e3o do outono,<\/p>\n<p>Ah! no teu seio amigo<\/p>\n<p>Acolhe-me,\u2014 e haver\u00e1 minha alma aflita,<\/p>\n<p>Em vez de algumas ilus\u00f5es que teve,<\/p>\n<p>A paz, o \u00faltimo bem, \u00faltimo e puro!<\/p>\n<h2>VISIO<\/h2>\n<p>ERAS P\u00c1LIDA. E os cabelos,<\/p>\n<p>A\u00e9reos, soltos novelos<\/p>\n<p>Sobre as esp\u00e1duas ca\u00edam&#8230;<\/p>\n<p>Os olhos meio cerrados<\/p>\n<p>De vol\u00fapia e de ternura<\/p>\n<p>Entre l\u00e1grimas luziam&#8230;<\/p>\n<p>E os bra\u00e7os entrela\u00e7ados,<\/p>\n<p>Como cingindo a ventura,<\/p>\n<p>Ao teu seio me cingiam&#8230;<\/p>\n<p>Depois, naquele del\u00edrio,<\/p>\n<p>Suave, doce mart\u00edrio<\/p>\n<p>De pouqu\u00edssimos instantes<\/p>\n<p>Os tous l\u00e1bios sequiosos.<\/p>\n<p>Frios, tr\u00eamulos, trocavam<\/p>\n<p>Os beijos mais delirantes<\/p>\n<p>E no supremo dos gozos<\/p>\n<p>Ante os anjos se casavam<\/p>\n<p>Nossas almas palpitantes..<\/p>\n<p>Depois&#8230; depois a verdade,<\/p>\n<p>A fria realidade,<\/p>\n<p>A solid\u00e3o, a tristeza;<\/p>\n<p>Daquele sonho desperto,<\/p>\n<p>Olhei&#8230; sil\u00eancio de morte<\/p>\n<p>Respirava a natureza \u2014<\/p>\n<p>Era a terra, era o deserto,<\/p>\n<p>Fora-se o doce transporte,<\/p>\n<p>Restava a fria certeza.<\/p>\n<p>Desfizera-se a mentira:<\/p>\n<p>Tudo aos meus olhos fugira;<\/p>\n<p>Tu e o teu olhar ardente,<\/p>\n<p>L\u00e1bios tr\u00eamulos e frios,<\/p>\n<p>O abra\u00e7o longo e apertado.<\/p>\n<p>O beijo doce e veemente;<\/p>\n<p>Restavam meus desvarios,<\/p>\n<p>E o incessante cuidado,<\/p>\n<p>E a fantasia doente.<\/p>\n<p>E agora te vejo. E fria<\/p>\n<p>T\u00e3o outra est\u00e1s da que eu via<\/p>\n<p>Naquele sonho encantado!<\/p>\n<p>\u00c9s outra, calma, discreta,<\/p>\n<p>Com o olhar indiferente,<\/p>\n<p>T\u00e3o outro do olhar sonhado,<\/p>\n<p>Que a minha alma de peota<\/p>\n<p>N\u00e3o se v\u00ea a imagem presente<\/p>\n<p>Foi a vis\u00e3o do passado<\/p>\n<p>Foi, sim, mas vis\u00e3o apenas;<\/p>\n<p>Daquelas vis\u00f5es amenas<\/p>\n<p>Que \u00e0 mente dos infelizes<\/p>\n<p>Descem vivas e animadas,<\/p>\n<p>Cheias de luz e esperan\u00e7a<\/p>\n<p>E de celestes matizes:<\/p>\n<p>Mas, apenas dissipadas,<\/p>\n<p>Fica uma leve lembran\u00e7a,<\/p>\n<p>N\u00e3o ficam outras ra\u00edzes.<\/p>\n<p>Inda assim, embora sonho,<\/p>\n<p>Mas, sonho doce e risonho,<\/p>\n<p>Desse-me Deus que fingida<\/p>\n<p>Tivesse aquela ventura<\/p>\n<p>Noite por noite, hora a hora,<\/p>\n<p>No que me resta de vida,<\/p>\n<p>Que, j\u00e1 livre da amargura,<\/p>\n<p>Alma, que em dores me chora,<\/p>\n<p>Chorara de agradecida!<\/p>\n<h2>QUINZE ANOS<\/h2>\n<p>Oh! la fleur de l&#8217;Eden, pourquoi l&#8217;as-tu fann\u00e9e,<br \/>\nInsoluciant enfant, belle \u00c8ve aux blonds cheveux!<br \/>\nAlfred de Musset<\/p>\n<p>ERA UMA pobre crian\u00e7a &#8230;<\/p>\n<p>\u2014Pobre crian\u00e7a, se o eras! \u2014<\/p>\n<p>Entre as quinze primaveras<\/p>\n<p>De sua vida cansada<\/p>\n<p>Nem uma flor de esperan\u00e7a<\/p>\n<p>Abria a medo. Eram rosas<\/p>\n<p>Que a douda da esperdi\u00e7ada<\/p>\n<p>T\u00e3o festivas, t\u00e3o formosas,<\/p>\n<p>Desfolhava pelo ch\u00e3o.<\/p>\n<p>\u2014 Pobre crian\u00e7a, se o eras! \u2014<\/p>\n<p>Os carinhos mal gozados<\/p>\n<p>Eram por todos comprados,<\/p>\n<p>Que os afetos de sua alma<\/p>\n<p>Havia-os levado \u00e0 feira,<\/p>\n<p>Onde vendera sem pena<\/p>\n<p>At\u00e9 a ilus\u00e3o primeira<\/p>\n<p>Do seu doudo cora\u00e7\u00e3o!<\/p>\n<p>Pouco antes, a candura,<\/p>\n<p>Coas brancas asas abertas,<\/p>\n<p>Em um ber\u00e7o de ventura<\/p>\n<p>A crianca acalentava<\/p>\n<p>Na santa paz do Senhor;<\/p>\n<p>Para acord\u00e1-la era cedo.<\/p>\n<p>E a pobre ainda dormia<\/p>\n<p>Naquele mudo segredo<\/p>\n<p>Que s\u00f3 abre o seio um dia<\/p>\n<p>Para dar entrada a amor.<\/p>\n<p>Mas, por teu mal, acordaste!<\/p>\n<p>Junto do ber\u00e7o passou-te<\/p>\n<p>A festiva melodia<\/p>\n<p>Da sedu\u00e7\u00e3o &#8230; e acordou-te<\/p>\n<p>Colhendo as l\u00edmpidas asas,<\/p>\n<p>O anjo que te velava<\/p>\n<p>Nas m\u00e3os tr\u00eamulas e frias<\/p>\n<p>Fechou o rosto&#8230; chorava!<br \/>\nTu, na sede dos amores,<\/p>\n<p>Colheste todas as flores<\/p>\n<p>Que nas orlas do caminho<\/p>\n<p>Foste encontrando ao passar;<\/p>\n<p>Por elas, um s\u00f3 espinho<\/p>\n<p>N\u00e3o te feriu&#8230; vais andando&#8230;<\/p>\n<p>Corre, crian\u00e7a, at\u00e9 quando<\/p>\n<p>Fores for\u00e7ada a parar!<br \/>\nEnt\u00e3o, desflorada a alma<\/p>\n<p>De tanta ilus\u00e3o, perdida<\/p>\n<p>Aquela primeira calma<\/p>\n<p>Do teu sono de pureza;<\/p>\n<p>Esfolhadas, uma a uma<\/p>\n<p>Essas rosas de beleza<\/p>\n<p>Que se esvaem como a escuma<\/p>\n<p>Que a vaga cospe na praia<\/p>\n<p>E que por si se desfaz;<\/p>\n<p>Ent\u00e3o quando nos teus olhos<\/p>\n<p>Uma l\u00e1grima buscares,<\/p>\n<p>E secos, secos de febre,<\/p>\n<p>Uma s\u00f3 n\u00e3o encontrares<\/p>\n<p>Das que em meio das ang\u00fastias<\/p>\n<p>S\u00e3o um consolo e uma paz;<\/p>\n<p>Ent\u00e3o, quando o frio &#8216;spectro<\/p>\n<p>Do abandono e da pen\u00faria<\/p>\n<p>Vier aos teus sofrimentos<\/p>\n<p>Juntar a \u00faltima inj\u00faria:<\/p>\n<p>E que n\u00e3o vires ao lado<\/p>\n<p>Um rosto, um olhar amigo,<\/p>\n<p>Daqueles que s\u00e3o agora<\/p>\n<p>Os desvelados contigo;<\/p>\n<p>Crian\u00e7a, ver\u00e1s o engano<\/p>\n<p>E o erro dos sonhos teus-<\/p>\n<p>E dir\u00e1s, &#8211; ent\u00e3o j\u00e1 tarde, &#8211;<\/p>\n<p>Que por tais gozos n\u00e3o vale<\/p>\n<p>Deixar os bra\u00e7os de Deus.<\/p>\n<h2>STELLA<\/h2>\n<p>J\u00c1 RARO e mais escasso<\/p>\n<p>A noite arrasta o manto,<\/p>\n<p>E verte o \u00faltimo pranto<\/p>\n<p>Por todo o vasto espa\u00e7o.<\/p>\n<p>T\u00edbio clar\u00e3o j\u00e1 cora<\/p>\n<p>A tecla do horizonte,<\/p>\n<p>E j\u00e1 de sobre o monte<\/p>\n<p>Vem debru\u00e7ar-se a aurora.<\/p>\n<p>\u00c0 muda e torva irm\u00e3,<\/p>\n<p>Dormida de cansa\u00e7o,<\/p>\n<p>L\u00e1 vem tomar o espa\u00e7o<\/p>\n<p>A virgem da manh\u00e3.<\/p>\n<p>Uma por uma, v\u00e3o<\/p>\n<p>As p\u00e1lidas estrelas,<\/p>\n<p>E v\u00e3o, e v\u00e3o com elas<\/p>\n<p>Teus sonhos, cora\u00e7\u00e3o.<\/p>\n<p>Mas tu, que o devaneio<\/p>\n<p>Inspiras do poeta,<\/p>\n<p>N\u00e3o v\u00eas que a vaga inquieta<\/p>\n<p>Abre-te o \u00famido seio?<\/p>\n<p>Vai. Radioso e ardente,<\/p>\n<p>Em breve o astro do dia,<\/p>\n<p>Rompendo a n\u00e9voa fria<\/p>\n<p>Vir\u00e1 do roxo oriente.<\/p>\n<p>Dos \u00edntimos sonhares<\/p>\n<p>Que a noite protegera,<\/p>\n<p>De tanto que eu vertera,<\/p>\n<p>Em l\u00e1grimas a pares,<\/p>\n<p>Do amor silencioso,<\/p>\n<p>M\u00edstico, doce, puro,<\/p>\n<p>Dos sonhos de futuro,<\/p>\n<p>Da paz, do et\u00e9reo gozo,<\/p>\n<p>De tudo nos desperta<\/p>\n<p>Luz de importuno dia;<\/p>\n<p>Do amor que tanto a enchia<\/p>\n<p>Minha alma est\u00e1 deserta.<\/p>\n<p>A virgem da manh\u00e3<\/p>\n<p>J\u00e1 todo o c\u00e9u domina &#8230;<\/p>\n<p>Espero-te, divina,<\/p>\n<p>Espero-te, amanh\u00e3.<\/p>\n<h2>EPIT\u00c1FIO DO M\u00c9XICO<\/h2>\n<p>DOBRA o joelho: \u2014 \u00e9 um t\u00famulo.<\/p>\n<p>Embaixo amortalhado<\/p>\n<p>Jaz o cad\u00e1ver t\u00e9pido<\/p>\n<p>De um povo aniquilado;<\/p>\n<p>A prece melanc\u00f3lica<\/p>\n<p>Reza-lhe em torno \u00e0 cruz.<\/p>\n<p>Ante o universo at\u00f4nito<\/p>\n<p>Abriu-se a estranha li\u00e7a<\/p>\n<p>Travou-se a luta f\u00e9rvida<\/p>\n<p>Da for\u00e7a e da justi\u00e7a;<\/p>\n<p>Contra a justi\u00e7a, \u00f3 s\u00e9culo,<\/p>\n<p>Venceu a espada e o obus.<\/p>\n<p>Venceu a for\u00e7a ind\u00f4mita;<\/p>\n<p>Mas a infeliz vencida<\/p>\n<p>A m\u00e1goa, a dor, o \u00f3dio,<\/p>\n<p>Na face envilecida<\/p>\n<p>Cuspiu-lhe. E a eterna m\u00e1cula<\/p>\n<p>Seus louros murchar\u00e1.<\/p>\n<p>E quando a voz fat\u00eddica<\/p>\n<p>Da santa liberdade<\/p>\n<p>Vier em dias pr\u00f3speros<\/p>\n<p>Clamar \u00e0 humanidade<\/p>\n<p>Ent\u00e3o revivo o M\u00e9xico<\/p>\n<p>Da campa surgir\u00e1<\/p>\n<h2>POL\u00d4NIA<\/h2>\n<p>E ao terceiro dia a alma deve voltar ao<br \/>\ncorpo, e a na\u00e7\u00e3o ressuscitar\u00e1.<br \/>\nMickiewicz<\/p>\n<p>COMO AURORA de um dia desejado,<\/p>\n<p>Clar\u00e3o suave o horizonte inunda.<\/p>\n<p>\u00c9 talvez a manh\u00e3. A noite amarga<\/p>\n<p>Como que chega ao termo; e o sol dos livres,<\/p>\n<p>Cansado de te ouvir o in\u00fatil pranto,<\/p>\n<p>Alfim ressurge no dourado Oriente.<\/p>\n<p>Eras livre \u2014t\u00e3o livre como as \u00e1guas<\/p>\n<p>Do teu formoso, celebrado rio;<\/p>\n<p>A coroa dos tempos<\/p>\n<p>Cingia-te a cabe\u00e7a veneranda;<\/p>\n<p>E a desvelada m\u00e3e, a irm\u00e3 cuidosa,<\/p>\n<p>A santa liberdade,<\/p>\n<p>Como junto de um ber\u00e7o precioso,<\/p>\n<p>\u00c0 porta dos teus lares vigiava.<\/p>\n<p>Eras feliz demais, demais formosa;<\/p>\n<p>A sanhuda cobi\u00e7a dos tiranos<\/p>\n<p>Veio enlutar teus venturosos dias&#8230;<\/p>\n<p>Infeliz! a medrosa liberdade<\/p>\n<p>Em face dos canh\u00f5es espavorida<\/p>\n<p>Aos reis abandonou teu ch\u00e3o sagrado;<\/p>\n<p>Sobre ti, moribunda,<\/p>\n<p>Viste cair os duros opressores:<\/p>\n<p>Tal a gazela que percorre os campos,<\/p>\n<p>Se o ca\u00e7ador a fere,<\/p>\n<p>Cai convulsa de dor em mortais \u00e2nsias,<\/p>\n<p>E v\u00ea no extremo arranco<\/p>\n<p>Abater-se sobre ela<\/p>\n<p>Escura nuvem de famintos corvos.<\/p>\n<p>Presa uma vez da ira dos tiranos,<\/p>\n<p>Os membros retalhou-te<\/p>\n<p>Dos senhores a espl\u00eandida cobi\u00e7a;<\/p>\n<p>Em proveito dos reis a terra livre<\/p>\n<p>Foi repartida, e os filhos teus\u2014escravos\u2014<\/p>\n<p>Viram descer um v\u00e9u de luto \u00e0 p\u00e1tria<\/p>\n<p>E apagar-se na hist\u00f3ria a gl\u00f3ria tua.<\/p>\n<p>A gl\u00f3ria, n\u00e3o!\u2014\u00c9 gl\u00f3ria o cativeiro,<\/p>\n<p>Quando a cativa, como tu, n\u00e3o perde<\/p>\n<p>A alian\u00e7a de Deus, a f\u00e9 que alenta<\/p>\n<p>E essa uni\u00e3o universal e muda<\/p>\n<p>Que faz comuns a dor, o \u00f3dio, a esperan\u00e7a.<\/p>\n<p>Um dia, quando o c\u00e1lix da amargura,<\/p>\n<p>M\u00e1rtir, at\u00e9 \u00e0s fezes esgotaste,<\/p>\n<p>Longo tremor correu as fibras tuas;<\/p>\n<p>Em teu ventre de m\u00e3e, a liberdade<\/p>\n<p>Parecia soltar esse vagido<\/p>\n<p>Que faz rever o c\u00e9u no olhar materno;<\/p>\n<p>Teu cora\u00e7\u00e3o estremeceu; teus l\u00e1bios<\/p>\n<p>Tr\u00eamulos de ansiedade e de esperan\u00e7a,<\/p>\n<p>Buscaram aspirar a longos tragos<\/p>\n<p>A vida nova nas celestes auras.<\/p>\n<p>Ent\u00e3o surgiu Kosciuszko;<\/p>\n<p>Pela m\u00e3o do Senhor vinha tocado<\/p>\n<p>A f\u00e9 no cora\u00e7\u00e3o, a espada em punho,<\/p>\n<p>E na ponta da espada a torva morte,<\/p>\n<p>Chamou aos campos a na\u00e7\u00e3o ca\u00edda.<\/p>\n<p>De novo entre o direito e a for\u00e7a bruta<\/p>\n<p>Empenhou-se o duelo atroz e infausto<\/p>\n<p>Que a triste humanidade<\/p>\n<p>Inda ver\u00e1 por s\u00e9culos futuros.<\/p>\n<p>Foi longa a luta; os filhos dessa terra<\/p>\n<p>Ah! n\u00e3o pouparam nem valor nem sangue!<\/p>\n<p>A m\u00e3e via partir sem pranto os filhos<\/p>\n<p>A irm\u00e3 o irm\u00e3o, a esposa o esposo,<\/p>\n<p>E todas aben\u00e7oavam<\/p>\n<p>A her\u00f3ica legi\u00e3o que ia \u00e0 conquista<\/p>\n<p>Do grande livramento.<br \/>\nCoube \u00e0s hostes da for\u00e7a<\/p>\n<p>Da pugna o alto pr\u00eamio;<\/p>\n<p>A opress\u00e3o jubilosa<\/p>\n<p>Cantou essa vit\u00f3ria de ignom\u00ednia;<\/p>\n<p>E de novo, \u00f3 cativa, o v\u00e9u de luto<\/p>\n<p>Correu sobre teu rosto!<\/p>\n<p>Deus continha<\/p>\n<p>Em suas m\u00e3os o sol da liberdade,<\/p>\n<p>E inda n\u00e3o quis que nesse dia infausto<\/p>\n<p>Teu macerado corpo alumiasse.<\/p>\n<p>Resignada \u00e0 dor e ao infort\u00fanio,<\/p>\n<p>A mesma f\u00e9, o mesmo amor ardente<\/p>\n<p>Davam-te a antiga for\u00e7a.<\/p>\n<p>Triste vi\u00fava, o templo abriu-te as portas;<\/p>\n<p>Foi a hora dos hinos e das preces;<\/p>\n<p>Cantaste a Deus, tua alma consolada<\/p>\n<p>Nas asas da ora\u00e7\u00e3o aos c\u00e9us subia,<\/p>\n<p>Como a refugiar-se e a refazer-se<\/p>\n<p>No seio do infinito.<\/p>\n<p>E quando a forca do feroz cossaco<\/p>\n<p>\u00c0 casa do Senhor ia buscar-te,<\/p>\n<p>Era ainda rezando<\/p>\n<p>Que te arrastavas pelo ch\u00e3o da igreja.<\/p>\n<p>Pobre na\u00e7\u00e3o!\u2014\u00e9 longo o teu mart\u00edrio;<\/p>\n<p>A tua dor pede vingan\u00e7a e termo;<\/p>\n<p>Muito h\u00e1s vertido em l\u00e1grimas e sangue;<\/p>\n<p>\u00c9 prop\u00edcia esta hora. O sol dos livres<\/p>\n<p>Como que surge no dourado Oriente.<\/p>\n<p>N\u00e3o ama a liberdade<\/p>\n<p>Quem n\u00e3o chora contigo as dores tuas;<\/p>\n<p>E n\u00e3o pede, e n\u00e3o ama, e n\u00e3o deseja<\/p>\n<p>Tua ressurrei\u00e7\u00e3o, finada her\u00f3ica!<\/p>\n<h2>ERRO<\/h2>\n<p>ERRO \u00c9 TEU. Amei-te um dia<\/p>\n<p>Com esse amor passageiro<\/p>\n<p>Que nasce na fantasia<\/p>\n<p>E n\u00e3o chega ao cora\u00e7\u00e3o;<\/p>\n<p>N\u00e3o foi amor, foi apenas<\/p>\n<p>Uma ligeira impress\u00e3o;<\/p>\n<p>Um querer indiferente,<\/p>\n<p>Em tua presen\u00e7a, vivo,<\/p>\n<p>Morto, se estavas ausente,<\/p>\n<p>E se ora me v\u00eas esquivo<\/p>\n<p>Se, como outrora, n\u00e3o v\u00eas<\/p>\n<p>Meus incensos de poeta<\/p>\n<p>Ir eu queimar a teus p\u00e9s,<\/p>\n<p>\u00c9 que,\u2014como obra de um dia,<\/p>\n<p>Passou-me essa fantasia.<\/p>\n<p>Para eu amar-te devias<\/p>\n<p>Outra ser e n\u00e3o como eras.<\/p>\n<p>Tuas fr\u00edvolas quimeras,<\/p>\n<p>Teu v\u00e3o amor de ti mesma,<\/p>\n<p>Essa p\u00eandula gelada<\/p>\n<p>Que chamavas cora\u00e7\u00e3o,<\/p>\n<p>Eram bem fracos liames<\/p>\n<p>Para que a alma enamorada<\/p>\n<p>Me conseguissem prender;<\/p>\n<p>Foram baldados tentames,<\/p>\n<p>Saiu contra ti o azar,<\/p>\n<p>E embora pouca, perdeste<\/p>\n<p>A gl\u00f3ria de me arrastar<\/p>\n<p>Ao teu carro&#8230; V\u00e3s quimeras!<\/p>\n<p>Para eu amar-te devias<\/p>\n<p>Outra ser e n\u00e3o como eras&#8230;<\/p>\n<h2>ELEGIA<\/h2>\n<p>A bondade choremos inocente<br \/>\nCortada em flor que, pela m\u00e3o da morte,<br \/>\nNos foi arrebatada dentre a gente.<br \/>\nCAM\u00d5ES<\/p>\n<p>SE, COMO OUTRORA, nas florestas virgens,<\/p>\n<p>Nos fosse dado\u2014o esquife que te encerra<\/p>\n<p>Erguer a um galho de \u00e1rvore frondosa<\/p>\n<p>Certo, n\u00e3o tinhas um melhor jazigo<\/p>\n<p>Do que ali, ao ar livre, entre os perfumes<\/p>\n<p>Da florente esta\u00e7\u00e3o, imagem viva<\/p>\n<p>De teus cortados dias, e mais perto<\/p>\n<p>Do clar\u00e3o das estrelas.<\/p>\n<p>Sobre teus pobres e adorados restos,<\/p>\n<p>Piedosa, a noite ali derramaria<\/p>\n<p>De seus negros cabelos puro orvalho<\/p>\n<p>\u00c0 beira do teu \u00faltimo jazigo<\/p>\n<p>Os alados cantores da floresta<\/p>\n<p>Iriam sempre modular seus cantos<\/p>\n<p>Nem letra, nem lavor de emblema humano,<\/p>\n<p>Relembraria a mocidade morta;<\/p>\n<p>Bastava s\u00f3 que ao cora\u00e7\u00e3o materno,<\/p>\n<p>Ao do esposo, ao dos teus, ao dos amigos,<\/p>\n<p>Um aperto, uma dor, um pranto oculto,<\/p>\n<p>Dissesse: \u2014Dorme aqui, perto dos anjos,<\/p>\n<p>A cinza de quem foi gentil transunto<\/p>\n<p>De virtudes e gra\u00e7as.<\/p>\n<p>Mal havia transposto da exist\u00eancia<\/p>\n<p>Os dourados umbrais; a vida agora<\/p>\n<p>Sorria-lhe toucada dessas flores<\/p>\n<p>Que o amor, que o talento e a mocidade<\/p>\n<p>\u00c0 uma repartiam.<\/p>\n<p>Tudo lhe era press\u00e1gio alegre e doce;<\/p>\n<p>Uma nuvem sequer n\u00e3o sombreava,<\/p>\n<p>Em sua fronte, o \u00edris da esperan\u00e7a;<\/p>\n<p>Era, enfim, entre os seus a c\u00f3pia viva<\/p>\n<p>Dessa ventura que os mortais almejam,<\/p>\n<p>E que raro a fortuna, avessa ao homem.<\/p>\n<p>Deixa gozar na terra.<\/p>\n<p>Mas eis que o anjo p\u00e1lido da morte<\/p>\n<p>A pressentiu feliz e bela e pura<\/p>\n<p>E, abandonando a regi\u00e3o do olvido,<\/p>\n<p>Desceu \u00e0 terra, e sob a asa negra<\/p>\n<p>A fronte lhe escondeu; o fr\u00e1gil corpo<\/p>\n<p>N\u00e3o p\u00f4de resistir; a noite eterna<\/p>\n<p>Veio fechar seus olhos<\/p>\n<p>Enquanto a alma abrindo<\/p>\n<p>As asas rutilantes pelo espa\u00e7o.<\/p>\n<p>Foi engolfar-se em luz, perpetuamente,<\/p>\n<p>Tal a assustada pomba, que na \u00e1rvore<\/p>\n<p>O ninho fabricou,\u2014se a m\u00e3o do homem<\/p>\n<p>Ou a impuls\u00e3o do vento um dia abate<\/p>\n<p>No seio do infinito<\/p>\n<p>O recatado asilo,\u2014abrindo o v\u00f4o,<\/p>\n<p>Deixa os in\u00fateis restos<\/p>\n<p>E, atravessando airosa os leves ares<\/p>\n<p>Vai buscar noutra parte outra guarida.<\/p>\n<p>Hoje, do que era inda lembran\u00e7a resta<\/p>\n<p>E que lembran\u00e7a! Os olhos fatigados<\/p>\n<p>Parecem ver passar a sombra dela<\/p>\n<p>O atento ouvido inda lhe escuta os passos<\/p>\n<p>E as teclas do piano, em que seus dedos<\/p>\n<p>Tanta harmonia despertavam antes<\/p>\n<p>Como que soltam essas doces notas<\/p>\n<p>Que outrora ao seu contacto respondiam.<\/p>\n<p>Ah! pesava-lhe este ar da terra impura<\/p>\n<p>Faltava-lhe esse alento de outra esfera,<\/p>\n<p>Onde, noiva dos anjos, a esperavam<\/p>\n<p>As palmas da virtude.<\/p>\n<p>Mas, quando assim a flor da mocidade<\/p>\n<p>Toda se esfolha sobre o ch\u00e3o da morte,<\/p>\n<p>Senhor, em que firmar a seguran\u00e7a<\/p>\n<p>Das venturas da terra? Tudo morre;<\/p>\n<p>A senten\u00e7a fatal nada se esquiva,<\/p>\n<p>O que \u00e9 fruto e o que \u00e9 flor. O homem cego<\/p>\n<p>Cuida haver levantado em ch\u00e3o de bronze<\/p>\n<p>Um edif\u00edcio resistente aos tempos<\/p>\n<p>Mas l\u00e1 vem dia, em que, a um leve sopro,<\/p>\n<p>O castelo se abate,<\/p>\n<p>Onde, doce ilus\u00e3o, fechado havias<\/p>\n<p>Tudo o que de melhor a alma do homem<\/p>\n<p>Encerra de esperan\u00e7as.<\/p>\n<p>Dorme, dorme tranq\u00fcila<\/p>\n<p>Em teu \u00faltimo asilo: e se eu n\u00e3o pude<\/p>\n<p>Ir espargir tamb\u00e9m algumas flores<\/p>\n<p>Sobre a l\u00e1jea da tua sepultura;<\/p>\n<p>Se n\u00e3o pude,\u2014eu que h\u00e1 pouco te saudava<\/p>\n<p>Em teu erguer, estrela,\u2014os tristes olhos<\/p>\n<p>Banhar nos melanc\u00f3licos fulgores,<\/p>\n<p>Na triste luz do teu recente ocaso,<\/p>\n<p>Deixo-te ao menos nesses pobres versos<\/p>\n<p>Um penhor de saudade , e l\u00e1 na esfera<\/p>\n<p>Aonde aprouve ao Senhor chamar-te cedo<\/p>\n<p>Possas tu ler nas p\u00e1lidas estrofes<\/p>\n<p>A tristeza do amigo.<\/p>\n<h2>SINH\u00c1<\/h2>\n<p>O teu nome \u00e9 como o \u00f3leo derramado.<br \/>\nC\u00e2ntico dos C\u00e2nticos.<\/p>\n<p>NEM O PERFUME que expira<\/p>\n<p>A flor, pela tarde amena,<\/p>\n<p>Nem a nota que suspira<\/p>\n<p>Canto de saudade e pena<\/p>\n<p>Nas brandas cordas da lira;<\/p>\n<p>Nem o murm\u00fario da veia<\/p>\n<p>Que abriu sulco pelo ch\u00e3o<\/p>\n<p>Entre margens de alva areia,<\/p>\n<p>Onde se mira e recreia<\/p>\n<p>Rosa fechada em bot\u00e3o;<\/p>\n<p>Nem o arrulho enternecido<\/p>\n<p>Das pombas nem do arvoredo<\/p>\n<p>Esse amoroso arru\u00eddo<\/p>\n<p>Quando escuta algum segredo<\/p>\n<p>Pela brisa repetido;<\/p>\n<p>Nem esta saudade pura<\/p>\n<p>Do canto do sabi\u00e1<\/p>\n<p>Escondido na espessura<\/p>\n<p>Nada respira do\u00e7ura<\/p>\n<p>Como o teu nome, Sinh\u00e1!<\/p>\n<h2>HORAS VIVAS<\/h2>\n<p>NOITE; abrem-se as flores.<\/p>\n<p>Que esplendores!<\/p>\n<p>C\u00edntia sonha amores<\/p>\n<p>Pelo c\u00e9u.<\/p>\n<p>T\u00eanues as neblinas<\/p>\n<p>\u00c0s campinas<\/p>\n<p>Descem das colinas<\/p>\n<p>Como um v\u00e9u.<\/p>\n<p>M\u00e3os em m\u00e3os travadas<\/p>\n<p>Animadas,<\/p>\n<p>V\u00e3o aquelas fadas<\/p>\n<p>Pelo ar<\/p>\n<p>Soltos os cabelos,<\/p>\n<p>Em novelos<\/p>\n<p>Puros, louros, belos<\/p>\n<p>A voar.<\/p>\n<p>&#8220;Homem, nos teus dias<\/p>\n<p>Que agonias<\/p>\n<p>Sonhos, utopias,<\/p>\n<p>Ambi\u00e7\u00f5es;<\/p>\n<p>Vivas e fagueiras,<\/p>\n<p>As primeiras<\/p>\n<p>Como as derradeiras<\/p>\n<p>Ilus\u00f5es!<\/p>\n<p>Quantas, quantas vidas<\/p>\n<p>V\u00e3o perdidas,<\/p>\n<p>Pombas malferidas<\/p>\n<p>Pelo mal!<\/p>\n<p>Anos ap\u00f3s anos,<\/p>\n<p>T\u00e3o insanos<\/p>\n<p>V\u00eam os desenganos<\/p>\n<p>Afinal.<\/p>\n<p>Dorme: se os pesares<\/p>\n<p>Repousares.<\/p>\n<p>V\u00eas? \u2014por estes ares<\/p>\n<p>Vamos rir;<\/p>\n<p>Mortas, n\u00e3o; festivas,<\/p>\n<p>E lascivas,<\/p>\n<p>Somos\u2014horas vivas<\/p>\n<p>De dormir. \u2014&#8221;<\/p>\n<h2>VERSOS A CORINA<\/h2>\n<p>Tacendo il nome di questa gentilissima<br \/>\nDANTE<\/p>\n<p>I<\/p>\n<p>TU NASCESTE de um beijo e de um olhar. O beijo<\/p>\n<p>Numa hora de amor, de ternura e desejo,<\/p>\n<p>Uniu a terra e o c\u00e9u. O olhar foi do Senhor,<\/p>\n<p>Olhar de vida, olhar de gra\u00e7a, olhar de amor;<\/p>\n<p>Depois, depois vestindo a forma peregrina,<\/p>\n<p>Aos meus olhos mortais, surgiste-me, Corina!<\/p>\n<p>De um j\u00fabilo divino os cantos entoava<\/p>\n<p>A natureza m\u00e3e, e tudo palpitava,<\/p>\n<p>A flor aberta e fresca, a pedra bronca e rude<\/p>\n<p>De uma vida melhor e nova juventude.<\/p>\n<p>Minh&#8217;alma adivinhou a origem do teu ser;<\/p>\n<p>Quis cantar e sentir; quis amar e viver<\/p>\n<p>A luz que de ti vinha, ardente, viva, pura,<\/p>\n<p>Palpitou, reviveu a pobre criatura;<\/p>\n<p>Do amor grande elevado abriram-se-lhe as fontes<\/p>\n<p>Fulgiram novos s\u00f3is, rasgaram-se horizontes<\/p>\n<p>Surgiu, abrindo em flor, uma nova regi\u00e3o;<\/p>\n<p>Era o dia marcado \u00e0 minha reden\u00e7\u00e3o.<\/p>\n<p>Era assim que eu sonhava a mulher. Era assim:<\/p>\n<p>Corpo de fascinar, alma de querubim;<\/p>\n<p>Era assim: fronte altiva e gesto soberano<\/p>\n<p>Um porte de rainha a um tempo meigo e ufano<\/p>\n<p>Em olhos senhoris uma luz t\u00e3o serena,<\/p>\n<p>E grave como Juno, e belo como Helena!<\/p>\n<p>Era assim, a mulher que extasia e domina<\/p>\n<p>A mulher que re\u00fane a terra e o c\u00e9u: Corina!<\/p>\n<p>Neste fundo sentir, nesta fascina\u00e7\u00e3o,<\/p>\n<p>Que pede do poeta o amante cora\u00e7\u00e3o?<\/p>\n<p>Viver como nasceste, \u00f3 beleza, \u00f3 primor<\/p>\n<p>De uma fus\u00e3o do ser, de uma efus\u00e3o do amor.<\/p>\n<p>Viver, \u2014fundir a exist\u00eancia<\/p>\n<p>Em um \u00f3sculo de amor,<\/p>\n<p>Fazer de ambas\u2014uma ess\u00eancia,<\/p>\n<p>Apagar outras lembran\u00e7as,<\/p>\n<p>Perder outras ilus\u00f5es,<\/p>\n<p>E ter por sonho melhor<\/p>\n<p>O sonho das esperan\u00e7as<\/p>\n<p>De que a \u00fanica ventura<\/p>\n<p>N\u00e3o reside em outra vida,<\/p>\n<p>N\u00e3o vem de outra criatura;<\/p>\n<p>Confundir olhos nos olhos,<\/p>\n<p>Unir um seio a outro seio,<\/p>\n<p>Derramar as mesmas l\u00e1grimas<\/p>\n<p>E tremer do mesmo enleio,<\/p>\n<p>Ter o mesmo cora\u00e7\u00e3o,<\/p>\n<p>Viver um do outro viver&#8230;<\/p>\n<p>Tal era a minha ambi\u00e7\u00e3o.<\/p>\n<p>Donde viria a ventura<\/p>\n<p>Desta vida? Em que jardim<\/p>\n<p>Colheria esta flor pura?<\/p>\n<p>Em que solit\u00e1ria fonte<\/p>\n<p>Esta \u00e1gua iria beber&#8217;?<\/p>\n<p>Em que incendido horizonte<\/p>\n<p>Podiam meus olhos ver<\/p>\n<p>T\u00e3o meiga, t\u00e3o viva estrela,<\/p>\n<p>Abrir-se e resplandecer?<\/p>\n<p>S\u00f3 em ti: \u2014em ti que \u00e9s bela,<\/p>\n<p>Em ti que a paix\u00e3o respiras,<\/p>\n<p>Em ti cujo olhar se embebe<\/p>\n<p>Na ilus\u00e3o de que deliras,<\/p>\n<p>Em ti, que um \u00f3sculo de Hebe<\/p>\n<p>Teve a singular virtude<\/p>\n<p>De encher, de animar teus dias,<\/p>\n<p>De vida e de juventude&#8230;<\/p>\n<p>Amemos! diz a flor \u00e0 brisa peregrina,<\/p>\n<p>Amemos! diz a brisa, arfando em torno \u00e0 flor;<\/p>\n<p>Cantemos esta lei e vivamos, Corina,<\/p>\n<p>De uma fus\u00e3o do ser, de uma efus\u00e3o do amor.<\/p>\n<h2>II<\/h2>\n<p>A minha alma, talvez, n\u00e3o \u00e9 t\u00e3o pura,<\/p>\n<p>Como era pura nos primeiros dias;<\/p>\n<p>Eu sei; tive choradas agonias<\/p>\n<p>De que conservo alguma n\u00f3doa escura,<\/p>\n<p>Talvez. Apenas \u00e0 manh\u00e3 da vida<\/p>\n<p>Abri meus olhos virgens e minha alma.<\/p>\n<p>Nunca mais respirarei a paz e a calma,<\/p>\n<p>E me perdi na porfiosa lida.<\/p>\n<p>N\u00e3o sei que fogo interno me impelia<\/p>\n<p>\u00c0 conquista da luz, do amor, do gozo,<\/p>\n<p>N\u00e3o sei que movimento imperioso<\/p>\n<p>De um desusado ardor minha alma enchia.<\/p>\n<p>Corri de campo em campo e plaga em plaga.<\/p>\n<p>(Tanta ansiedade o cora\u00e7\u00e3o encerra!)<\/p>\n<p>A ver o l\u00edrio que brotasse a terra,<\/p>\n<p>A ver a escuma que cuspisse \u2014 a vaga.<\/p>\n<p>Mas, no areal da praia, no horto agreste,<\/p>\n<p>Tudo aos meus olhos \u00e1vidos fugia&#8230;<\/p>\n<p>Desci ao ch\u00e3o do vale que se abria,<\/p>\n<p>Subi ao cume da montanha alpestre.<\/p>\n<p>Nada! Volvi o olhar ao c\u00e9u. Perdi-me<\/p>\n<p>Em meus sonhos de mo\u00e7o e de poeta;<\/p>\n<p>E contemplei, nesta ambi\u00e7\u00e3o inquieta<\/p>\n<p>Da muda noite a p\u00e1gina sublime.<\/p>\n<p>Tomei nas m\u00e3os a citara saudosa<\/p>\n<p>E soltei entre l\u00e1grimas um canto.<\/p>\n<p>A terra brava recebeu meu pranto<\/p>\n<p>E o eco repetiu-me a voz chorosa.<\/p>\n<p>Foi em v\u00e3o. Como um languido suspiro,<\/p>\n<p>A voz se me calou, e do \u00ednvio monte<\/p>\n<p>Olhei ainda as linhas do horizonte,<\/p>\n<p>Como se olhasse o \u00faltimo retiro.<\/p>\n<p>Nuvem negra e veloz corria solta<\/p>\n<p>O anjo da tempestade anunciando<\/p>\n<p>Vi ao longe as alc\u00edones cantando<\/p>\n<p>Doidas correndo \u00e0 flor da \u00e1gua revolta.<\/p>\n<p>Desiludido, exausto, ermo, perdido,<\/p>\n<p>Busquei a triste est\u00e2ncia do abandono<\/p>\n<p>E esperei, aguardando o ultimo sono<\/p>\n<p>Volver \u00e0 terra, de que foi nascido.<\/p>\n<p>&#8220;\u00d3 Cibele fecunda, \u00e9 no remanso<\/p>\n<p>Do teu seio que vive a criatura;<\/p>\n<p>Chamem-te outros morada triste e escura,<\/p>\n<p>Chamo-te gl\u00f3ria, chamo-te descanso!&#8221;<\/p>\n<p>Assim falei. E murmurando aos ventos<\/p>\n<p>Uma blasf\u00eamia atroz \u2014 estreito abra\u00e7o<\/p>\n<p>Homem e terra uniu, e em longo espa\u00e7o<\/p>\n<p>Aos ecos repeti meus v\u00e3os lamentos.<\/p>\n<p>Mas, tu passaste&#8230; Houve um grito<\/p>\n<p>Dentro de mim. Aos meus olhos<\/p>\n<p>Vis\u00e3o de amor infinito,<\/p>\n<p>Vis\u00e3o de perp\u00e9tuo gozo<\/p>\n<p>Perpassava e me atra\u00eda,<\/p>\n<p>Como um sonho voluptuoso<\/p>\n<p>De sequiosa fantasia.<\/p>\n<p>Ergui-me logo do ch\u00e3o,<\/p>\n<p>E pousei meus olhos fundos<\/p>\n<p>Em teus olhos soberanos,<\/p>\n<p>Ardentes, vivos, profundos,<\/p>\n<p>Como os olhos da beleza<\/p>\n<p>Que das escumas nasceu&#8230;<\/p>\n<p>Eras tu, maga vis\u00e3o<\/p>\n<p>Eras tu o ideal sonhado<\/p>\n<p>Que em toda a parte busquei,<\/p>\n<p>E por quem houvera dado<\/p>\n<p>A vida que fatiguei;<\/p>\n<p>Por quem verti tanto pranto,<\/p>\n<p>Por quem nos longos espinhos<\/p>\n<p>Minhas m\u00e3os, meus p\u00e9s sangrei!<\/p>\n<p>Mas se minh&#8217;alma, acaso, \u00e9 menos pura<\/p>\n<p>De que era pura nos primeiros dias,<\/p>\n<p>Por que n\u00e3o soube em tantas agonias<\/p>\n<p>Aben\u00e7oar a minha desventura;<\/p>\n<p>Se a blasf\u00eamia os meus l\u00e1bios polu\u00edra,<\/p>\n<p>Quando, depois de tempo e do cansa\u00e7o,<\/p>\n<p>Beijei a terra no mortal abra\u00e7o<\/p>\n<p>E espedacei desanimado a lira;<\/p>\n<p>Podes, vis\u00e3o formosa e peregrina,<\/p>\n<p>No amor profundo, na exist\u00eancia calma<\/p>\n<p>Desse passado resgatar minh&#8217;alma<\/p>\n<p>E levantar-me aos olhos teus, &#8212; Corina!<\/p>\n<h2>III<\/h2>\n<p>Quando voarem minhas esperan\u00e7as<\/p>\n<p>Como um bando de pombas fugitivas;<\/p>\n<p>E destas ilus\u00f5es doces e vivas<\/p>\n<p>S\u00f3 me restarem p\u00e1lidas lembran\u00e7as;<\/p>\n<p>E abandonar-me a minha m\u00e3e Quimera,<\/p>\n<p>Que me aleitou aos seios abundantes;<\/p>\n<p>E vierem as nuvens flamejantes<\/p>\n<p>Encher o c\u00e9u da minha primavera;<\/p>\n<p>E raiar para mim um triste dia,<\/p>\n<p>Em que, por completar minha tristeza<\/p>\n<p>Nem possa ver-te, musa da beleza,<\/p>\n<p>Nem possa ouvir-te, musa da harmonia;<\/p>\n<p>Quando assim seja, por teus olhos juro,<\/p>\n<p>Voto minh&#8217;alma \u00e0 escura soledade,<\/p>\n<p>Sem procurar melhor felicidade,<\/p>\n<p>E sem ambicionar prazer mais puro,<\/p>\n<p>Como o viajor que, da falaz miragem,<\/p>\n<p>Volta desenganado ao lar tranq\u00fcilo<\/p>\n<p>E procura, naquele \u00faltimo asilo,<\/p>\n<p>Nem evocar mem\u00f3rias da viagem;<\/p>\n<p>Envolvido em mim mesmo, olhos cerrados<\/p>\n<p>A tudo mais,\u2014a minha fantasia<\/p>\n<p>As asas colher\u00e1 com que algum dia<\/p>\n<p>Quis alcan\u00e7ar os cimos elevados.<\/p>\n<p>\u00c9s tu a maior gl\u00f3ria de minha alma,<\/p>\n<p>Se o meu amor profundo n\u00e3o te alcan\u00e7a<\/p>\n<p>De que me servir\u00e1 outra esperan\u00e7a?<\/p>\n<p>Que gl\u00f3ria tirarei de alheia palma?<\/p>\n<h2>IV<\/h2>\n<p>Tu que \u00e9s bela e feliz, tu que tens por diadema<\/p>\n<p>A dupla irradia\u00e7\u00e3o da beleza e do amor;<\/p>\n<p>E sabes reunir, como o melhor poema,<\/p>\n<p>Um desejo da terra e um toque do Senhor;<\/p>\n<p>Tu que, como a ilus\u00e3o, entre n\u00e9voas deslizas<\/p>\n<p>Aos versos do poeta um desvelado olhar,<\/p>\n<p>Corina, ouve a can\u00e7\u00e3o das amorosas brisas,<\/p>\n<p>Do poeta e da luz, das selvas e do mar.<\/p>\n<h2>AS BRISAS<\/h2>\n<p>Deu-nos a harpa e\u00f3lia a excelsa melodia<\/p>\n<p>Que a folhagem desperta e torna alegre a flor,<\/p>\n<p>Mas que vale esta voz, \u00f3 musa da harmonia,<\/p>\n<p>Ao p\u00e9 da tua voz, filha da harpa do amor?<\/p>\n<p>Diz-nos tu como houveste as notas do teu canto?<\/p>\n<p>Que alma de serafim volteia aos l\u00e1bios teus?<\/p>\n<p>Donde houveste o segredo e o poderoso encanto<\/p>\n<p>Que abre a ouvidos mortais a harmonia dos c\u00e9us?<\/p>\n<h2>A LUZ<\/h2>\n<p>Eu sou a luz fecunda, alma da natureza;<\/p>\n<p>Sou o vivo alimento \u00e0 viva cria\u00e7\u00e3o.<\/p>\n<p>Deus lan\u00e7ou-me no espa\u00e7o. A minha realeza<\/p>\n<p>Vai at\u00e9 onde vai meu v\u00edvido clar\u00e3o.<\/p>\n<p>Mas, se derramo vida a Cibele fecunda,<\/p>\n<p>Que sou eu ante a luz dos teus olhos? Melhor,<\/p>\n<p>A tua \u00e9 mais do c\u00e9u, mais doce, mais profunda.<\/p>\n<p>Se a vida vem de mim, tu d\u00e1s a vida e o amor.<\/p>\n<h2>AS \u00c1GUAS<\/h2>\n<p>Do lume da beleza o ber\u00e7o celebrado<\/p>\n<p>Foi o mar; V\u00eanus bela entre espumas nasceu.<\/p>\n<p>Veio a idade de ferro, e o nume venerado<\/p>\n<p>Do venerado altar baqueou: \u2014pereceu.<\/p>\n<p>Mas a beleza \u00e9s tu. Como V\u00eanus marinha<\/p>\n<p>Tens a inef\u00e1vel gra\u00e7a e o inef\u00e1vel ardor.<\/p>\n<p>Se paras, \u00e9s um nume; andas, uma rainha.<\/p>\n<p>E se quebras um olhar, \u00e9s tudo isso e \u00e9s amor.<\/p>\n<p>Chamam-te as \u00e1guas, vem! tu ir\u00e1s sobre a vaga.<\/p>\n<p>A vaga, a tua m\u00e3e que te abre os seios nus,<\/p>\n<p>Buscar adora\u00e7\u00f5es de uma plaga a outra plaga.<\/p>\n<p>E das regi\u00f5es da n\u00e9voa \u00e0s regi\u00f5es da luz!<\/p>\n<h2>AS SELVAS<\/h2>\n<p>Um sil\u00eancio de morte entrou no seio \u00e0s selvas.<\/p>\n<p>J\u00e1 n\u00e3o pisa Diana este sagrado ch\u00e3o,<\/p>\n<p>Nem j\u00e1 vem repousar no leito destas relvas<\/p>\n<p>Aguardando saudosa o amor e Endimi\u00e3o.<\/p>\n<p>Da grande ca\u00e7adora a um solicito aceno<\/p>\n<p>J\u00e1 n\u00e3o vem, n\u00e3o acode o grupo jovial;<\/p>\n<p>Nem o eco repete a flauta de Sileno,<\/p>\n<p>Ap\u00f3s o grande ru\u00eddo a mudez sepulcral.<\/p>\n<p>Mas Diana aparece. A floresta palpita,<\/p>\n<p>Uma seiva melhor circula mais veloz;<\/p>\n<p>\u00c9 vida que renasce, \u00e9 vida que se agita;<\/p>\n<p>\u00c0 luz do teu olhar, ao som da tua voz!<\/p>\n<h2>O POETA<\/h2>\n<p>Tamb\u00e9m eu, sonhador, que vi correr meus dias<\/p>\n<p>Na solene mudez da grande solid\u00e3o,<\/p>\n<p>E soltei, enterrando as minhas utopias,<\/p>\n<p>O \u00faltimo suspiro e a \u00faltima ora\u00e7\u00e3o;<\/p>\n<p>Tamb\u00e9m eu junto \u00e0 voz da natureza,<\/p>\n<p>E soltando o meu hino ardente e triunfal,<\/p>\n<p>Beijarei ajoelhado as plantas da beleza,<\/p>\n<p>E banharei minh&#8217;alma em tua luz, \u2014 Ideal!<\/p>\n<p>Ouviste a natureza? \u00c0s s\u00faplicas e \u00e0s m\u00e1goas<\/p>\n<p>Tua alma de mulher deve de palpitar;<\/p>\n<p>Mas que te n\u00e3o seduza o c\u00e2ntico das \u00e1guas,<\/p>\n<p>N\u00e3o procures, Corina, o caminho do mar!<\/p>\n<h2>V<\/h2>\n<p>Guarda estes versos que escrevi chorando<\/p>\n<p>Como um alivio \u00e0 minha soledade,<\/p>\n<p>Como um dever do meu amor, e quando<\/p>\n<p>Houver em ti um eco de saudade<\/p>\n<p>Beija estes versos que escrevi chorando.<\/p>\n<p>\u00danico em meio das paix\u00f5es vulgares<\/p>\n<p>Fui a teus p\u00e9s queimar minh`alma ansiosa,<\/p>\n<p>Como se queima o \u00f3leo ante os altares;<\/p>\n<p>Tive a paix\u00e3o ind\u00f4mita e fogosa,<\/p>\n<p>\u00danica em meio das paix\u00f5es vulgares.<\/p>\n<p>Cheio de amor, vazio de esperan\u00e7a,<\/p>\n<p>Dei para ti os meus primeiros passos<\/p>\n<p>Minha ilus\u00e3o fez-me talvez, crian\u00e7a;<\/p>\n<p>E eu pretende dormir aos teus abra\u00e7os,<\/p>\n<p>Cheio de amor, vazio de esperan\u00e7a.<\/p>\n<p>Refugiado \u00e0 sombra do mist\u00e9rio<\/p>\n<p>Pude cantar meu hino doloroso:<\/p>\n<p>E o mundo ouviu o som doce ou fun\u00e9reo<\/p>\n<p>Sem conhecer o cora\u00e7\u00e3o ansioso<\/p>\n<p>Refugiado \u00e0 sombra do mist\u00e9rio.<\/p>\n<p>Mas eu que posso contra a sorte esquiva?<\/p>\n<p>Vejo que em teus olhares de princesa<\/p>\n<p>Transluz uma alma ardente e compassiva<\/p>\n<p>Capaz de reanimar minha incerteza<\/p>\n<p>Mas eu que posso contra a sorte esquiva?<\/p>\n<p>Como um r\u00e9u indefeso e abandonado<\/p>\n<p>Fatalidade, curvo-me ao teu gesto;<\/p>\n<p>E se a persegui\u00e7\u00e3o me tem cansado.<\/p>\n<p>Embora, escutarei o teu aresto.<\/p>\n<p>Como um r\u00e9u indefeso e abandonado,<\/p>\n<p>Embora fujas aos meus olhos tristes<\/p>\n<p>Minh&#8217;alma ir\u00e1 saudosa, enamorada<\/p>\n<p>Acercar-se de ti l\u00e1 onde existes<\/p>\n<p>Ouvir\u00e1s minha lira apaixonada,<\/p>\n<p>Embora fujas aos meus olhos tristes,<\/p>\n<p>Talvez um dia meu amor se extinga,<\/p>\n<p>Como fogo de Vesta mal cuidado,<\/p>\n<p>Que sem o zelo da Vestal n\u00e3o vinga;<\/p>\n<p>Na aus\u00eancia e no sil\u00eancio condenado<\/p>\n<p>Talvez um dia meu amor se extinga,<\/p>\n<p>Ent\u00e3o n\u00e3o busques reavivar a chama.<\/p>\n<p>Evoca apenas a lembran\u00e7a casta<\/p>\n<p>Do fundo amor daquele que n\u00e3o ama<\/p>\n<p>Esta consola\u00e7\u00e3o apenas basta;<\/p>\n<p>Ent\u00e3o n\u00e3o busques reavivar a chama.<\/p>\n<p>Guarda estes versos que escrevi chorando<\/p>\n<p>Como um al\u00edvio \u00e0 minha soledade,<\/p>\n<p>Como um dever do meu amor; e quando<\/p>\n<p>Houver em ti um eco de saudade<\/p>\n<p>Beija estes versos que escrevi chorando.<\/p>\n<h2>VI<\/h2>\n<p>Em v\u00e3o! Contr\u00e1rio a amor \u00e9 nada o esfor\u00e7o humano;<\/p>\n<p>\u00c9 nada o vasto espa\u00e7o, \u00e9 nada o vasto oceano.<\/p>\n<p>Solta do ch\u00e3o abrindo as asas luminosas<\/p>\n<p>Minh&#8217;alma se ergue e voa \u00e0s regi\u00f5es venturosas,<\/p>\n<p>Onde ao teu brando olhar, \u00f3 formosa Corina?<\/p>\n<p>Reveste a natureza a p\u00farpura divina!<\/p>\n<p>L\u00e1, como quando volta a primavera em flor,<\/p>\n<p>Tudo sorri de luz tudo sorri de amor;<\/p>\n<p>Ao influxo celeste e doce da beleza,<\/p>\n<p>Pulsa, canta, irradia e vive a natureza;<\/p>\n<p>Mais languida e mais bala, a tarde pensativa<\/p>\n<p>Desce do monte ao vale: e a vira\u00e7\u00e3o lasciva<\/p>\n<p>Vai despertar \u00e0 noite a melodia estranha<\/p>\n<p>Que falam entre si os olmos da montanha;<\/p>\n<p>A flor tem mais perfume e a noite mais poesia;<\/p>\n<p>O mar tem novos sons e mais viva ardentia;<\/p>\n<p>A onda enamorada arfa e beija as areias,<\/p>\n<p>Novo sangue circula, \u00f3 terra, em tuas veias!<\/p>\n<p>O esplendor da beleza \u00e9 raio criador:<\/p>\n<p>Derrama a tudo a luz, derrama a tudo o amor.<\/p>\n<p>Mas v\u00ea. Se o que te cerca \u00e9 uma festa de vida<\/p>\n<p>Eu, t\u00e3o longe de ti, sinto a dor mal sofrida<\/p>\n<p>Da saudade que punge e do amor que lacera<\/p>\n<p>E palpita e solu\u00e7a e sangra e desespera.<\/p>\n<p>Sinto em torno de mim a muda natureza<\/p>\n<p>Respirando, como eu, a saudade e a tristeza<\/p>\n<p>E deste ermo que eu vou, alma desventurada,<\/p>\n<p>Murmurar junto a ti a estrofe imaculada<\/p>\n<p>Do amor que n\u00e3o perdeu, com a \u00faltima esperan\u00e7a.<\/p>\n<p>Nem o intenso fervor, nem a intensa lembran\u00e7a.<\/p>\n<p>Sabes se te eu amei, sabes se te amo ainda,<\/p>\n<p>Do meu sombrio c\u00e9u alma estrela bem-vinda!<\/p>\n<p>Como divaga a abelha inquieta e sequiosa<\/p>\n<p>Do c\u00e1lice do l\u00edrio ao c\u00e1lice da rosa,<\/p>\n<p>Divaguei de alma em alma em busca deste amor;<\/p>\n<p>Gota de mel divino, era divina a flor<\/p>\n<p>Que o devia conter. Eras tu.<\/p>\n<\/div>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<div id=\"corpo\">\n<h3>No del\u00edrio<\/h3>\n<p>De te amar\u2014 olvidei as lutas e o mart\u00edrio;<\/p>\n<p>Eras tu. Eu s\u00f3 quis, numa ventura calma,<\/p>\n<p>Sentir e ver o amor atrav\u00e9s de uma alma;<\/p>\n<p>De outras belezas v\u00e3s n\u00e3o valeu o esplendor,<\/p>\n<p>A beleza eras tu: \u2014 tinhas a alma e o amor.<\/p>\n<p>Pelicano do amor dilacerei meu peito,<\/p>\n<p>E com meu pr\u00f3prio sangue os filhos meus aleito;<\/p>\n<p>Meus filhos: o desejo, a quimera, a esperan\u00e7a;<\/p>\n<p>Por eles reparti minh&#8217;alma. Na provan\u00e7a<\/p>\n<p>Ele n\u00e3o fraqueou, antes surgiu mais forte;<\/p>\n<p>\u00c9 que eu pus neste amor, neste \u00faltimo transporte,<\/p>\n<p>Tudo o que vivifica a minha juventude:<\/p>\n<p>O culto da verdade e o culto da virtude,<\/p>\n<p>A v\u00eania do passado e a ambi\u00e7\u00e3o do futuro,<\/p>\n<p>O que h\u00e1 de grande e belo, o que h\u00e1 de nobre e puro.<\/p>\n<p>Deste profundo amor, doce e amada Corina,<\/p>\n<p>Acorda-te a lembran\u00e7a um eco de afli\u00e7\u00e3o?<\/p>\n<p>Minh&#8217;alma pena e chora \u00e0 dor que a desatina:<\/p>\n<p>Sente tua alma acaso a mesma como\u00e7\u00e3o?<\/p>\n<p>Em v\u00e3o! Contr\u00e1rio a amor \u00e9 nada o esfor\u00e7o humano,<\/p>\n<p>\u00c9 nada o vasto espa\u00e7o, \u00e9 nada o vasto oceano!<\/p>\n<p>Vou, sequioso esp\u00edrito,<\/p>\n<p>Cobrando novo alento<\/p>\n<p>N&#8217;asa veloz do vento<\/p>\n<p>Correr de mar em mar;<\/p>\n<p>Posso, fugindo ao c\u00e1rcere,<\/p>\n<p>Que \u00e0 terra me tem preso,<\/p>\n<p>Em novo ardor aceso,<\/p>\n<p>Voar, voar, voar!<\/p>\n<p>Ent\u00e3o, se \u00e0 hora l\u00e2nguida<\/p>\n<p>Da tarde que declina<\/p>\n<p>Do arbusto da colina<\/p>\n<p>Beijando a folha e a flor<\/p>\n<p>A brisa melanc\u00f3lica<\/p>\n<p>Levar-te entre perfumes<\/p>\n<p>Uns t\u00edmidos queixumes<\/p>\n<p>Ecos de m\u00e1goa e dor;<\/p>\n<p>Ent\u00e3o, se o arroio t\u00edmido<\/p>\n<p>Que passa e que murmura<\/p>\n<p>\u00c0 sombra da espessura<\/p>\n<p>Dos verdes salgueirais,<\/p>\n<p>Mandar-te entre os murm\u00farios<\/p>\n<p>Que solta nos seus giros,<\/p>\n<p>Uns como que suspiros<\/p>\n<p>De amor, uns ternos ais;<\/p>\n<p>Ent\u00e3o, se no sil\u00eancio<\/p>\n<p>Da noite adormecida<\/p>\n<p>Sentires\u2014mal dormida<\/p>\n<p>Em sonho ou em vis\u00e3o,<\/p>\n<p>Um beijo em tuas p\u00e1lpebras,<\/p>\n<p>Um nome aos teus ouvidos<\/p>\n<p>E ao som de uns ais partidos<\/p>\n<p>Pulsar teu cora\u00e7\u00e3o.<\/p>\n<p>Da m\u00e1goa que consome<\/p>\n<p>O meu amor venceu<\/p>\n<p>N\u00e3o tremas: \u2014 \u00e9 teu nome,<\/p>\n<p>N\u00e3o fujas\u2014 que sou eu!<\/p>\n<h3>\u00daLTIMA FOLHA<\/h3>\n<p>MUSA, desce do alto da montanha<\/p>\n<p>Onde aspiraste o aroma da poesia<\/p>\n<p>E deixa ao eco dos sagrados ermos<\/p>\n<p>A \u00faltima harmonia.<\/p>\n<p>Dos teus cabelos de ouro, que beijavam<\/p>\n<p>Na amena tarde as vira\u00e7\u00f5es perdidas,<\/p>\n<p>Deixa cair ao ch\u00e3o as alvas rosas<\/p>\n<p>E as alvas margaridas.<\/p>\n<p>V\u00eas? N\u00e3o \u00e9 noite, n\u00e3o, este ar sombrio<\/p>\n<p>Que nos esconde o c\u00e9u. Inda no poente<\/p>\n<p>N\u00e3o quebra os raios p\u00e1lidos e frios<\/p>\n<p>O sol resplandecente.<\/p>\n<p>V\u00eas? L\u00e1 ao fundo o vale \u00e1rido e seco<\/p>\n<p>Abre-se, como um leito mortu\u00e1rio;<\/p>\n<p>Espera-te o sil\u00eancio da plan\u00edcie,<\/p>\n<p>Como um frio sud\u00e1rio.<\/p>\n<p>Desce. Vir\u00e1 um dia em que mais bela.<\/p>\n<p>Mais alegre, mais cheia de harmonias<\/p>\n<p>Voltes a procurar a voz cadente<\/p>\n<p>Dos teus primeiros dias.<\/p>\n<p>Ent\u00e3o coroar\u00e1s a ing\u00eanua fronte<\/p>\n<p>Das flores da manh\u00e3,\u2014e ao monte agreste,<\/p>\n<p>Como a noiva fant\u00e1stica dos ermos<\/p>\n<p>Ir\u00e1s, musa celeste!<\/p>\n<p>Ent\u00e3o, nas horas solenes<\/p>\n<p>Em que o m\u00edstico himeneu<\/p>\n<p>Une em abra\u00e7o divino<\/p>\n<p>Verde a terra, azul o c\u00e9u;<\/p>\n<p>Quando, j\u00e1 finda a tormenta<\/p>\n<p>Que a natureza enlutou,<\/p>\n<p>Bafeja a brisa suave<\/p>\n<p>Cedros que o vento abalo;<\/p>\n<p>E o rio, a \u00e1rvore e o campo,<\/p>\n<p>A areia, a face do mar<\/p>\n<p>Parecem, como um concerto<\/p>\n<p>Palpitar, sorrir, orar;<\/p>\n<p>Ent\u00e3o, sim, alma de poeta,<\/p>\n<p>Nos teus sonhos cantar\u00e1s<\/p>\n<p>A gl\u00f3ria da natureza<\/p>\n<p>A ventura, o amor e a paz!<\/p>\n<p>Ah! mas ent\u00e3o ser\u00e1 mais alto ainda;<\/p>\n<p>L\u00e1 onde a alma do vate<\/p>\n<p>Possa escutar os anjos,<\/p>\n<p>E onde n\u00e3o chegue o v\u00e3o rumor dos homens;<\/p>\n<p>L\u00e1 onde, abrindo as asas ambiciosas<\/p>\n<p>Possa adejar no espa\u00e7o luminoso,<\/p>\n<p>Viver de luz mais viva e de ar mais puro<\/p>\n<p>Fartar-se do infinito!<\/p>\n<p>Musa, desce do alto da montanha<\/p>\n<p>Onde aspiraste o aroma da poesia.<\/p>\n<p>E deixa ao eco dos sagrados ermos<\/p>\n<p>A \u00faltima harmonia.<\/p>\n<h3>CRIS\u00c1LIDAS<br \/>\n(DA PRIMEIRA EDI\u00c7\u00c3O)<\/h3>\n<h3>L\u00daCIA 1860<br \/>\n(ALFRED DE MUSSET)<\/h3>\n<p>N\u00f3s est\u00e1vamos s\u00f3s; era de noite;<br \/>\nEla curvara a fronte, e a m\u00e3o formosa,<br \/>\nNa embriaguez da cisma,<br \/>\nT\u00eanue deixava errar sobre o teclado;<br \/>\nEra um murm\u00fario; parecia a nota<br \/>\nDe aura long\u00ednqua a resvalar nas bal\u00e7as<br \/>\nE temendo acordar a ave no bosque;<br \/>\nEm tomo respiravam as boninas<br \/>\nDas noites belas as vol\u00fapias mornas;<br \/>\nDo parque os castanheiros e os carvalhos<br \/>\nBranco embalavam orvalhados ramos;<br \/>\nOuv\u00edamos a noite; entrefechada,<br \/>\nA rasgada janela<br \/>\nDeixava entrar da primavera os b\u00e1lsamos;<br \/>\nA v\u00e1rzea estava erma e o vento mudo;<br \/>\nNa embriaguez da cisma a s\u00f3s est\u00e1vamos,<br \/>\nE t\u00ednhamos quinze anos!<\/p>\n<p>L\u00facia era loura e p\u00e1lida;<br \/>\nNunca o mais puro azul de um c\u00e9u profundo<br \/>\nEm olhos mais suaves refletiu-se.<br \/>\nEu me perdia na beleza dela,<br \/>\nE aquele amor com que eu a arriava &#8211; e tanto! &#8211;<br \/>\nEra assim de um irm\u00e3o o afeto casto,<br \/>\nTanto pudor nessa criatura havia!<\/p>\n<p>Nem um som despertava em nossos l\u00e1bios;<br \/>\nEla deixou as suas m\u00e3os nas minhas;<br \/>\nT\u00edbia sombra dormia-lhe na fronte,<br \/>\nE a cada movimento &#8211; na minh&#8217;alma<br \/>\nEu sentia, meu Deus, como fascinam<br \/>\nOs dois signos de paz e de ventura:<br \/>\nMocidade da fronte<br \/>\nE primavera d&#8217;alma.<br \/>\nA lua levantada em c\u00e9u sem nuvens<br \/>\nCom uma onda de luz veio inund\u00e1-la;<br \/>\nEla viu sua imagem nos meus olhos,<br \/>\nUm riso de anjo desfolhou nos l\u00e1bios<br \/>\nE murmurou um canto.<\/p>\n<p>Filha da dor, \u00f3 l\u00e2nguida harmonia!<br \/>\nL\u00edngua que o g\u00eanio para amor criara &#8211;<br \/>\nE que, herdara do c\u00e9u, nos deu a It\u00e1lia!<br \/>\nL\u00edngua do cora\u00e7\u00e3o &#8211; onde alva id\u00e9ia,<br \/>\n&#8211; Virgem medrosa da mais leve sombra,<br \/>\nPassa envolta num v\u00e9u e oculta aos olhos!<br \/>\nQue ouvir\u00e1, que dir\u00e1 nos teus suspiros<br \/>\nNascidos do ar, que ele respira &#8211; o infante?<br \/>\nV\u00ea-se um olhar, uma l\u00e1grima na face,<br \/>\nO resto \u00e9 um mist\u00e9rio ignoto \u00e0s turbas,<br \/>\nComo o do mar, da noite e das florestas!<\/p>\n<p>Est\u00e1vamos a s\u00f3s e pensativos.<br \/>\nEu contemplava-a. Da can\u00e7\u00e3o saudosa<br \/>\nComo que em n\u00f3s estremecia um eco.<br \/>\nEla curvou a l\u00e2nguida cabe\u00e7a&#8230;<br \/>\nPobre crian\u00e7a! &#8211; no teu seio acaso<br \/>\nDesd\u00eamona gemia? Tu choravas,<br \/>\nE em tua boca consentias triste<br \/>\nQue eu depusesse estremecido beijo;<br \/>\nGuardou-a a tua dor ciosa e muda:<br \/>\nAssim, beijei-te descorada e fria,<br \/>\nAssim, depois tu resvalaste \u00e0 campa;<br \/>\nFoi, com a vida, tua morte um riso,<br \/>\nE a Deus voltaste no calor do ber\u00e7o.<\/p>\n<p>Doces mist\u00e9rios do singelo tecto<br \/>\nOnde a inoc\u00eancia habita;<br \/>\nCantos, sonhos d&#8217;amor, gozos de infante,<br \/>\nE tu, fascina\u00e7\u00e3o doce e invenc\u00edvel,<br \/>\nQue \u00e0 porta j\u00e1 de Margarida, &#8211; o Fausto<br \/>\nFez hesitar ainda,<br \/>\nCandura santa dos primeiros anos,<br \/>\nOnde parais agora?<br \/>\nPaz \u00e0 tua alma, p\u00e1lida menina!<br \/>\nErmo de vida, o piano em que tocavas<br \/>\nJ\u00e1 n\u00e3o acordar\u00e1: sob os teus dedos!<\/p>\n<h3>O DIL\u00daVIO 1863<\/h3>\n<p>E caiu a chuva sobre a terra quarenta<\/p>\n<p>dias e quarenta noites.<\/p>\n<h3>G\u00caNESIS &#8211; C. V14 V. 12<\/h3>\n<p>Do sol ao raio espl\u00eandido, P\u00f4s termo \u00e0 imensa c\u00f3lera<br \/>\nFecundo, aben\u00e7oado, Do imenso Jeov\u00e1!<br \/>\nA terra exausta e \u00famida<br \/>\nSurge, revive j\u00e1; Que mar n\u00e3o foi! que t\u00famidas<br \/>\nQue a morte inteira e r\u00e1pida As \u00e1guas n\u00e3o rolavam!<br \/>\nDos filhos do pecado<\/p>\n<p>Tudo tornou-se um mar; Dentro a esperan\u00e7a, os c\u00e2nticos,<br \/>\nE nesta cena l\u00fagubre A calma, a paz e o bem,<br \/>\nOs gritos que soavam<br \/>\nEra um clamor un\u00edssono Cheio de amor, sol\u00edcito,<br \/>\nQue a terra ia acabar. O olhar da divindade,<br \/>\nVela os escapos n\u00e1ufragos<br \/>\nEm v\u00e3o, \u00f3 pai at\u00f4nito, Da imensa aluvi\u00e3o.<br \/>\nAo seio o filho estreitas; Assim, por sobre o t\u00famulo<br \/>\nFilhos, esposos, m\u00edseros, Da extinta humanidade<br \/>\nEm v\u00e3o tentais fugir! Salva-se um ber\u00e7o; o v\u00ednculo<br \/>\nQue as \u00e1guas do dil\u00favio Da nova cria\u00e7\u00e3o.<br \/>\nCrescidas e refeitas,<br \/>\nV\u00e3o da plan\u00edcie aos p\u00edncaros \u00cdris, da paz o n\u00fancio,<br \/>\nSubir, subir, subir! O n\u00fancio do concerto,<\/p>\n<p>S\u00f3, como a id\u00e9ia \u00fanica Riso do Eterno em j\u00fabilo,<br \/>\nDe um mundo que se acaba, Nuvens do c\u00e9u rasgou;<br \/>\nErma, boiava intr\u00e9pida, E a pomba, a pomba m\u00edstica,<br \/>\nA arca de No\u00e9; Voltando ao lenho aberto,<br \/>\nPura das velhas n\u00f3doas Do arbusto da plan\u00edcie<br \/>\nDe tudo o que desaba, Um ramo despencou.<br \/>\nLeva no seio inc\u00f3lumes<br \/>\nA virgindade e a f\u00e9. Ao sol e \u00e0s brisas t\u00e9pidas<br \/>\nRespira a terra um hausto,<\/p>\n<p>L\u00e1 vai! Que um vento al\u00edgero, Vi\u00e7am de novo as \u00e1rvores,<br \/>\nEntre os contr\u00e1rios ventos, Brota de novo a flor;<br \/>\nAo lenho calmo e imp\u00e1vido E ao som de nossos c\u00e2nticos,<br \/>\nAbre caminho al\u00e9m &#8230; Ao fumo do holocausto<br \/>\nL\u00e1 vai! Em torno ang\u00fastias, Desaparece a c\u00f3lera<br \/>\nClamores e lamentos; Do rosto do Senhor.<\/p>\n<h3>F\u00c9 1863<\/h3>\n<p>Mu\u00e9veme, en fin, tu amor en tal manera,<\/p>\n<p>Que, aunque no hubiera cielo, yo te amara<\/p>\n<h3>SANTA TERESA DE JESUS<\/h3>\n<p>As ora\u00e7\u00f5es dos homens<br \/>\nSubam eternamente aos teus ouvidos;<br \/>\nEternamente aos teus ouvidos soem<br \/>\nOs c\u00e2nticos da terra.<\/p>\n<p>No turvo mar da vida<br \/>\nOnde aos parc\u00e9is do crime a alma naufraga,<br \/>\nA derradeira b\u00fassola nos seja,<br \/>\nSenhor, tua palavra,<\/p>\n<p>A melhor seguran\u00e7a<br \/>\nDa nos \u00edntima paz, Senhor, \u00e9 esta;<br \/>\nEsta a luz que h\u00e1 de abrir \u00e0 est\u00e2ncia eterna<br \/>\nO f\u00falgido caminho.<\/p>\n<p>Ah! feliz o que pode,<br \/>\nNo extremo adeus \u00e0s coisas deste mundo,<br \/>\nQuando a alma, despida de vaidade,<br \/>\nV\u00ea quanto vale a terra;<\/p>\n<p>Quando das gl\u00f3rias frias<br \/>\nQue o tempo d\u00e1 e o mesmo tempo some,<br \/>\nDespida j\u00e1, &#8211; Os olhos moribundos<br \/>\nVolta \u00e0s eternas gl\u00f3rias;<\/p>\n<p>Feliz o que nos l\u00e1bios,<br \/>\nNo cora\u00e7\u00e3o, na mente p\u00f5e teu nome,<br \/>\nE s\u00f3 por ele cuida entrar cantando<br \/>\nNo seio do infinito.<\/p>\n<h3>A CARIDADE<\/h3>\n<p>ELA TINHA no rosto uma express\u00e3o t\u00e3o calma<br \/>\ncomo o sono inocente e primeiro de uma alma<br \/>\nDonde n\u00e3o se afastou ainda o olhar de Deus;<br \/>\nUma serena gra\u00e7a, uma gra\u00e7a dos c\u00e9us,<br \/>\nEra-lhe o casto, o brando, o delicado andar,<br \/>\nE nas asas da brisa iam-lhe a ondear<br \/>\nSobre o gracioso colo as delicadas tran\u00e7as.<\/p>\n<p>Levava pela m\u00e3o duas gentis crian\u00e7as.<\/p>\n<p>Ia caminho. A um lado ouve magoado pranto.<br \/>\nParou. E na ansiedade ainda o mesmo encanto<br \/>\nDescia-lhe \u00e0s fei\u00e7\u00f5es. Procurou. Na cal\u00e7ada<br \/>\n\u00c0 chuva, ao ar ao sol, despida, abandonada<br \/>\nA inf\u00e2ncia lacrimosa a inf\u00e2ncia desvalida,<br \/>\nPedia leito e p\u00e3o, amparo, amor, guarida.<\/p>\n<p>E tu, \u00f3 caridade, \u00f3 virgem do Senhor,<br \/>\nNo amoroso seio as crian\u00e7as tomaste,<br \/>\nE entre beijos &#8211; s\u00f3 teus &#8211; o pranto lhes secaste<br \/>\nDando-lhes p\u00e3o, guarida, amparo, leito e amor.<\/p>\n<h3>A JOVEM CATIVA<br \/>\n(ANDR\u00c9 CHENIER)<\/h3>\n<p>&#8211; &#8220;Respeita a fouce a espiga que desponta;<br \/>\nSem receio ao lagar o tenro p\u00e2mpano<br \/>\nBebe no estio as l\u00e1grimas da aurora;<br \/>\nJovem e bela tamb\u00e9m sou; turvada<br \/>\nA hora presente de infort\u00fanio e t\u00e9dio<br \/>\nSeja embora; morrer n\u00e3o quero ainda!<\/p>\n<p>De olhos secos, o est\u00f3ico abrace a morte;<br \/>\nEu choro e espero; ao vendaval que ruge<br \/>\nCurvo e levanto a t\u00edmida cabe\u00e7a.<br \/>\nSe h\u00e1 dias maus. tamb\u00e9m os h\u00e1 felizes!<br \/>\nQue mel n\u00e3o deixa um travo de desgosto?<br \/>\nQue mar n\u00e3o incha a um temporal desfeito?<\/p>\n<p>Tu, fecunda ilus\u00e3o, vives comigo.<br \/>\nPesa em v\u00e3o sobre mim c\u00e1rcere escuro,<br \/>\nEu tenho, eu tenho as asas da esperan\u00e7a:<br \/>\nEscapa da pris\u00e3o do algoz humano,<br \/>\nNas campinas do c\u00e9u, mais venturosa,<br \/>\nMais viva canta e rompe a filomela.<\/p>\n<p>Devo acaso morrer? Tranq\u00fcila durmo,<br \/>\nTranq\u00fcila velo; e a fera do remorso<br \/>\nN\u00e3o me perturba na vig\u00edlia ou sono;<br \/>\nTerno afago me ri nos olhos todos<br \/>\nQuando apare\u00e7o, e as frontes abatidas<br \/>\nQuase reanima um desusado j\u00fabilo.<\/p>\n<p>Desta bela jornada \u00e9 longe o termo.<br \/>\nMal come\u00e7o; e dos olmos do caminho<br \/>\nPassei apenas os primeiros olmos.<br \/>\nNo festim em come\u00e7o da exist\u00eancia<br \/>\nUm s\u00f3 instante os l\u00e1bios meus tocaram<br \/>\nA ta\u00e7a em minhas m\u00e3os ainda cheia.<\/p>\n<p>Na primavera estou, quero a colheita<br \/>\nVer ainda, e bem como o rei dos astros,<br \/>\nDe saz\u00e3o em saz\u00e3o findar meu ano.<br \/>\nVi\u00e7osa sobre a haste, honra das flores,<br \/>\nHei visto apenas da manh\u00e3 serena<br \/>\nRomper a luz, \u2014 quero acabar meu dia.<\/p>\n<p>Morte, tu podes esperar; afasta-te!<br \/>\nVai consolar os que a vergonha, o medo,<br \/>\nO desespero p\u00e1lido devora.<br \/>\nPales inda me guarda um verde abrigo,<br \/>\n\u00d3sculos O amor, as musas harmonias;<br \/>\nAfaste-te, morrer n\u00e3o quero ainda!&#8221;<\/p>\n<p>Assim. triste e cativa, a minha lira<br \/>\nDespertou escutando a voz magoada<br \/>\nDe uma jovem e-ativa; e sacudindo<br \/>\no peso de meus dias langorosos,<br \/>\nAcomodei \u00e0 branda lei. do verso<br \/>\nOs acentos da linda e ing\u00eanua boca.<\/p>\n<p>S\u00f3cios meus de meu c\u00e1rcere, estes cantos<br \/>\nFar\u00e3o a quem os ler buscar sol\u00edcito<br \/>\nQuem a cativa foi; ria-lhe a gra\u00e7a<br \/>\nNa ing\u00eanua fronte, nas palavras meigas;<br \/>\nDe um termo \u00e0 vinda h\u00e1 de tremer, como ela,<br \/>\nQuem aos teus dias for casar seus dias.<\/p>\n<h3>NO LIMIAR 1863<\/h3>\n<p>CA\u00cdA A TARDE. Do infeliz \u00e0 porta,<br \/>\nOnde mofino arbusto aparecia<br \/>\nDe tronco seco e de folhagem morta,<br \/>\nEle que entrava e Ela que sa\u00eda<br \/>\nUm instante pararam; um instante<br \/>\nEla escutou o que Ele lhe dizia:<\/p>\n<p>&#8220;Que fizeste? Teu gesto insinuante<br \/>\nQue lhe ensinou? Que f\u00e9 lhe entrou no peito<br \/>\nAo mago som da tua voz amante?<\/p>\n<p>&#8220;Quando lhe ia o temporal desfeito<br \/>\nDe que raio de sol o mantiveste?<br \/>\nE de que flores lhe forraste o leito.<\/p>\n<p>Ela, volvendo o olhar brando e celeste,<br \/>\nDisse: &#8220;- Varre-lhe a alma desolada,<br \/>\nQue nem um ramo, uma s\u00f3 flor lhe reste!<\/p>\n<p>&#8220;Torna-lhe, em vez da paz aben\u00e7oada,<br \/>\nUma vida de dor e de mis\u00e9ria,<br \/>\nUma morte cont\u00ednua e angustiada.<\/p>\n<p>&#8220;Essa \u00e9 a tua miss\u00e3o torva e fun\u00e9rea.<br \/>\nEu procurei no lar do infortunado<br \/>\nDos meus olhos ver-lhe a luz et\u00e9rea.<\/p>\n<p>&#8220;Busquei fazer-lhe um leito semeado<br \/>\nDe rosas festivais, onde tivesse<br \/>\nUm sono sem tortura nem cuidado,<\/p>\n<p>&#8220;E por que o c\u00e9u que mais se lhe enegrece,<br \/>\nTivesse algum reflexo de ventura<br \/>\nOnde o cansado olhar espairecesse,<\/p>\n<p>Uma r\u00e9stia de luz suave e pura<br \/>\nFiz-lhe descer \u00e0 erma fantasia,<br \/>\nDe mel ungi-lhe o c\u00e1lix da amargura.<\/p>\n<p>&#8220;Foi tudo v\u00e3o, &#8211; Foi tudo v\u00e3 porfia, i<br \/>\nA aventura n\u00e3o veio. A tua hora<br \/>\nChega na hora que termina o dia.<\/p>\n<p>&#8220;Entra&#8221; &#8211; E o virg\u00edneo rosto que descora<br \/>\nNas m\u00e3os esconde. Nuvens que correram<br \/>\nCobrem o c\u00e9u que o sol j\u00e1 mal colora.<\/p>\n<p>Ambos com um olhar se compreenderam.<br \/>\nUm penetrou no lar com passo ufano;<br \/>\nOutra tomou por um desvio: Eram:<br \/>\nEla a Esperan\u00e7a. Ele o Desengano.<\/p>\n<h3>ASPIRA\u00c7\u00c3O<\/h3>\n<p>A. F. X DE VOVAIS<\/p>\n<p>Qu&#8217; apercois-tu, mon \u00e2me? Au fond, n&#8217; est-ce-pas Dieu?<br \/>\nTu vas \u00e0 lui&#8230;<br \/>\nV. DE LAPRADE<\/p>\n<p>SINTO QUE H\u00c1 na minh&#8217;alma um v\u00e1cuo imenso e fundo<br \/>\nE desta meia morte o frio olhar do mundo<br \/>\nN\u00e3o v\u00ea o que h\u00e1 de triste e de real em mim;<br \/>\nMuita vez, \u00f3 poeta. a dor \u00e9 casta assim;<br \/>\nRefolha-se, n\u00e3o diz no rosto o que ela \u00e9,<br \/>\nE nem que o revelasse, o vulgo n\u00e3o p\u00f5e f\u00e9<br \/>\nNas tristes como\u00e7\u00f5es da verde mocidade.<br \/>\nE responde sorrindo \u00e0 cruel realidade.<\/p>\n<p>N\u00e3o assim tu, \u00f3 alma, \u00f3 cora\u00e7\u00e3o amigo;<br \/>\nNu, como a consci\u00eancia, abro-me aqui contigo;<br \/>\nTu que corres, como eu. na vereda fatal<br \/>\nEm busca do mesmo alvo e do mesmo ideal.<br \/>\nDeixemos que ela ria, a turba ignara e v\u00e3;<br \/>\nNossas almas a s\u00f3s, como irm\u00e3 junto a irm\u00e3,<br \/>\nEm santa comunh\u00e3o, sem c\u00e1rcere, sem v\u00e9us,<br \/>\nConversar\u00e3o no espa\u00e7o e mais perto de Deus.<\/p>\n<p>Deus quando abre ao poeta as portas desta vida<br \/>\nN\u00e3o lhe depara o gozo e a gl\u00f3ria apetecida;<br \/>\nTraja de luto a folha em que lhe deixa escritas<br \/>\nA suprema saudade e as dores infinitas.<br \/>\nAlma errante e perdida em um fatal desterro.<br \/>\nNeste primeiro e fundo e triste limbo do erro,<br \/>\nChora a p\u00e1tria celeste, o foco, o cetro, a luz<br \/>\nOnde o anjo da morte, ou da vida, o conduz<br \/>\nNo dia festival do grande livramento;<br \/>\nAntes disso, a tristeza, o sombrio tormento,<br \/>\nO torvo azar, e mais, a torva solid\u00e3o,<br \/>\nEmbaciam-lhe n&#8217;alma o espelho da ilus\u00e3o.<\/p>\n<p>O poeta chora e v\u00ea perderem-se esfolhadas<br \/>\nDa verde primavera as flores t\u00e3o cuidadas;<br \/>\nRasga, como Jesus, no caminho das dores,<br \/>\nOs lassos p\u00e9s; o sangue umedece-lhe as flores<br \/>\nMortas ali, &#8211; e a f\u00e9, a f\u00e9 m\u00e3e, a f\u00e9 santa,<br \/>\nAo vento impuro e mau que as ilus\u00f5es quebranta,<br \/>\nNa alma que ali se vai muitas vezes vacila &#8230;<\/p>\n<p>Oh! feliz o que pode, alma alegre e tranq\u00fcila,<br \/>\nA esperan\u00e7a vivaz e as ilus\u00f5es floridas,<br \/>\nAtravessar cantando as longas avenidas<br \/>\nQue levam do presente ao secreto porvir!<br \/>\nFeliz esse! Esse pode amar, gozar, sentir,<br \/>\nViver enfim! A vida \u00e9 o amor, \u00e9 a paz,<br \/>\n\u00c9 a doce ilus\u00e3o e a esperan\u00e7a vivaz;<br \/>\nN\u00e3o esta do poeta, esta que Deus nos p\u00f4s<br \/>\nNem como in\u00fatil fardo, antes como um algoz.<\/p>\n<p>O poeta busca sempre o almejado ideal&#8230;<br \/>\nTriste e funesto af\u00e3! tentativa fatal!<br \/>\nNesta sede de luz, nesta fome de amor,<br \/>\nO poeta corre a estrela, \u00e0 brisa, ao mar, \u00e0 flor;<br \/>\nQuer ver-lhe a luz na luz da estrela peregrina,<br \/>\nQuer-lhe o cheiro aspirar na rosa da campina,<br \/>\nNa brisa o doce alento, a voz na voz do mar,<br \/>\n\u00d3 in\u00fatil esfor\u00e7o! \u00f3 \u00edmprobo lutar!<br \/>\nEm vez da luz, do aroma, ou do alento ou da voz,<br \/>\nAcha-se o nada, o torvo, o impass\u00edvel algoz!<\/p>\n<p>Onde te escondes, pois, ideal da ventura?<br \/>\nEm que canto da terra, em que funda espessura<br \/>\nFoste esconder, \u00f3 fada, o teu esquivo lar?<br \/>\nDos homens esquecido, em ermo recatado,<br \/>\nQue voz do cora\u00e7\u00e3o, que l\u00e1grima, que brado<br \/>\nDo sono em que ora est\u00e1s te vir\u00e1 despertar?<\/p>\n<p>A esta sede de amar s\u00f3 Deus conhece a fonte?<br \/>\nJorra ele ainda al\u00e9m deste fundo horizonte<br \/>\nQue a mente n\u00e3o calcula, e onde se perde o olhar?<br \/>\nQue asas nos deste, \u00f3 Deus, para transpor o espa\u00e7o?<br \/>\nAo ermo do desterro inda nos prende um la\u00e7o:<br \/>\nOnde encontrar a m\u00e3o que o venha desatar?<\/p>\n<p>Creio que s\u00f3 em ti h\u00e1 essa luz secreta,<br \/>\nEssa estrela polar dos sonhos do poeta,<br \/>\nEsse alvo, esse termo esse mago ideal;<br \/>\nFonte de todo o ser e fonte da verdade,<br \/>\nN\u00f3s vamos para ti, e em tua imensidade<br \/>\n\u00c9 que havemos de ter o repouso final.<\/p>\n<p>\u00c9 triste quando a vida. erma, como esta, passa,<br \/>\nE quando nos impele o sopro da desgra\u00e7a<br \/>\nLonge de ti, \u00f3 Deus, e distante do amor!<br \/>\nMas guardemos, poeta, a melhor esperan\u00e7a:<br \/>\nSuceder\u00e1 a gl\u00f3ria \u00e0 salutar provan\u00e7a:<br \/>\nO que a terra n\u00e3o deu, dar-nos-\u00e1 o Senhor!<\/p>\n<h3>CLE\u00d3PATRA<br \/>\nCanto de um escravo<\/h3>\n<p>(MME. EMILE DE GIRARDIN)<\/p>\n<p>FILHA P\u00c1LIDA da noite. Para a poder contemplar;<br \/>\nNume feroz de inclem\u00eancia, Era uma sombra calada<br \/>\nSem culto nem reverencia, Que oculta for\u00e7a levava,<br \/>\nNem crentes e nem altar, E no caminho aguardava<br \/>\nA cujos p\u00e9s descarnados&#8230; Para saud\u00e1-la e passar.<br \/>\nA teus negros p\u00e9s, \u00f3 morte!<br \/>\nS\u00f3 enjeitados da sorte Um dia veio ela \u00e0s fontes<br \/>\nOusam frios implorar; Ver os trabalhos&#8230; n\u00e3o pude,<br \/>\nFraqueou minha virtude,<br \/>\nToma a tua foice aguda, Ca\u00ed-lhe tremendo aos p\u00e9s.<br \/>\nA arma dos teus furores; Todo o amor que devora,<br \/>\nVenho c&#8217;roado de flores \u00d3 V\u00eanus, o \u00edntimo peito,<br \/>\nDa vida entregar-te a flor; Falou naquele respeito,<br \/>\n\u00c9 um feliz que te implora Falou naquela mudez.<br \/>\nNa madrugada da vida,<br \/>\nUma cabe\u00e7a perdida S\u00f3 lhe conquistam amores<br \/>\nE perdida amor. O her\u00f3i, o bravo, o triunfante;<\/p>\n<p>Era rainha e formosa, E que coroa radiante<br \/>\nSobre cem povos reinava, Tinha eu para oferecer?<br \/>\nE tinha uma turba escrava Disse uma palavra apenas<br \/>\nDos mais poderosos reis. Que um mundo inteiro continha:<br \/>\nEu era apenas um servo, &#8211; Sou um escravo, rainha,<br \/>\nMas amava-a tanto, tanto,<br \/>\nQue nem tinha um desencanto Amo-te e quero morrer.<br \/>\nNos seus desprezos cru\u00e9is. E a nova \u00cdsis que o Egito<br \/>\nAdora curvo e humilhado<br \/>\nSem falar-lhe nem ouvi-Ia; O pobre servo curvado<br \/>\nVivia distante dela Olhou l\u00e2nguida a sorrir;<br \/>\nS\u00f3 me vingava em segui-la Vi Cle\u00f3patra, a rainha,<\/p>\n<p>Tremer p\u00e1lida em meu seio; Escolhe dos teus castigos<br \/>\nMorte, foi-se-me o receio, O que infundir mais terror,<br \/>\nAqui estou, podes ferir, Mas por ela, s\u00f3 por ela<br \/>\nSeja o meu padecimento<br \/>\nVem! que as gl\u00f3rias insensatas E tenha o intenso tormento<br \/>\nDas convuls\u00f5es mais lascivas, Na intensidade do amor.<br \/>\nAs fantasias mais vivas,<br \/>\nDe mais febre e mais ardor, Deixa alimentar teus corvos<br \/>\nToda a ardente ebriedade Em minhas carnes rasgadas,<br \/>\nDos seus reais pensamento Venham rochas despenhadas<br \/>\nTudo gozei uns momentos Sobre o meu corpo rolar,<br \/>\nNa minha noite de amor. Mas n\u00e3o me tires dos l\u00e1bios<br \/>\nAquele nome adorado,<br \/>\nPronto estou para a jornada E ao meu olhar encantado<br \/>\nDa est\u00e2ncia escura e escondida; Deixa essa imagem ficar.<br \/>\nO sangue, o futuro, a vida<br \/>\nDou-te a morte, e vou morrer; Posso sofrer os teus golpes<br \/>\nUma gra\u00e7a \u00fanica &#8211; pe\u00e7o Sem murmurar da senten\u00e7a;<br \/>\nComo \u00faltima esperan\u00e7a: A minha ventura \u00e9 imensa<br \/>\nN\u00e3o me apagues a lembran\u00e7a E foi em ti que eu a achei;<br \/>\nDo amor que me fez viver Mas n\u00e3o me apagues na fronte<br \/>\nOs sulcos quentes e vivos<br \/>\nBeleza completa e rara Daqueles beijos lascivos<br \/>\nDeram-lhe os numes amigos: Que j\u00e1 me fizeram rei.<\/p>\n<h3>OS ARLEQUINS 1864<br \/>\nS\u00e1tira<\/h3>\n<p>Que deviendra dans 1&#8217;\u00e9ternit\u00e9 1&#8217;\u00e2me d&#8217;un<br \/>\nhomme qui a fait Polichinelle toute sa vie?<br \/>\nMME. DE ST\u00c1EL.<\/p>\n<p>MUSA, dep\u00f5e a lira!<br \/>\nCantos de amor, cantos de gl\u00f3ria esquece!<br \/>\nNovo assunto aparece<br \/>\nQue o g\u00eanio move e a indigna\u00e7\u00e3o inspira.<br \/>\nEsta esfera \u00e9 mais vasta,<br \/>\nE vence a letra nova a letra antiga!<br \/>\nMusa, torna a vergasta,<br \/>\nE os arlequins fustiga.<\/p>\n<p>Como aos olhos de Roma,<br \/>\n&#8211; Cad\u00e1ver do que foi, p\u00e1vido imp\u00e9rio<br \/>\nDe Caio e de Tib\u00e9rio, &#8211;<br \/>\nO filho de Agripina ousado assoma;<br \/>\nE a lira sobra\u00e7ando,<br \/>\nAnte o povo idiota e amedrontado,<br \/>\nPedia, amea\u00e7ando,<br \/>\nO aplauso acostumado;<\/p>\n<p>E o povo que beijava<br \/>\nOutrora ao deus Cal\u00edgula o vestido,<br \/>\nDe novo submetido<br \/>\nAo r\u00e9gio saltimbanco o aplauso dava.<br \/>\nE tu, tu n\u00e3o te abrias,<br \/>\n\u00d3 c\u00e9u de Roma, \u00e0 cena degradante!<br \/>\nE tu, tu n\u00e3o caias,<br \/>\n\u00d3 raio chamejante!<\/p>\n<p>Tal na hist\u00f3ria que passa<br \/>\nNeste de luzes s\u00e9culo famoso,<br \/>\nO engenho portentoso<br \/>\nSabe iludir a n\u00e9scia popula\u00e7a;<br \/>\nN\u00e3o busca o mal tecido<br \/>\nCanto de outrora; a moderna insol\u00eancia<br \/>\nN\u00e3o encanta o ouvido,<br \/>\nFascina a consci\u00eancia!<\/p>\n<p>Vede; o aspecto vistoso,<br \/>\nO olhar, seguro, altivo e penetrante,<br \/>\nE certo ar arrogante<br \/>\nQue imp\u00f5e com apar\u00eancias de assombroso;<br \/>\nN\u00e3o vacila, n\u00e3o tomba,<br \/>\nCaminha sobre a corda firme e alerta;<br \/>\nTem consigo a maromba<br \/>\nE a ova\u00e7\u00e3o \u00e9 certa.<\/p>\n<p>Tamanha gentileza,<br \/>\nTal seguran\u00e7a, ostenta\u00e7\u00e3o t\u00e3o grande,<br \/>\nA multid\u00e3o expande<br \/>\nCom ares de leg\u00edtima grandeza.<br \/>\nO gosto pervertido<br \/>\nAcha o sublime abatimento,<br \/>\nE d\u00e1-lhe agradecido<br \/>\nO louro e o monumento.<\/p>\n<p>Do saber, da virtude,<br \/>\nLogra fazer, em pr\u00eamio dos trabalhos,<br \/>\nUm manto de retalhos<br \/>\nQue \u00e0 consci\u00eancia universal ilude.<br \/>\nN\u00e3o cora, n\u00e3o se peja<br \/>\nDo papel, nem da m\u00e1scara indecente,<br \/>\nE ainda inspira inveja<br \/>\nEsta gl\u00f3ria insolente!<\/p>\n<p>N\u00e3o s\u00e3o contrastes novos;<br \/>\nJ\u00e1 v\u00eam de longe; e de remotos dias<br \/>\nTornam em cinzas frias<br \/>\nO amor da p\u00e1tria e as ilus\u00f5es dos povos.<br \/>\nTorpe ambi\u00e7\u00e3o sem peias<br \/>\nDe mocidade em mocidade corre,<br \/>\nE o culto das id\u00e9ias<\/p>\n<p>Treme, convulsa e morre.<br \/>\nQue sonho apetecido<br \/>\nLeva o \u00e2nimo vil a tais empresas?<br \/>\nO sonho das baixezas:<br \/>\nUm fumo que se esvai e um v\u00e3o ru\u00eddo;<br \/>\nUma sombra ilus\u00f3ria rude;<br \/>\nE a esta infausta gl\u00f3ria<br \/>\nQue a turba adora ignorante e rude<br \/>\nImola-se a virtude.<br \/>\nA t\u00e3o estranha li\u00e7a<br \/>\nChega a hora por fim do encerramento,<br \/>\nE l\u00e1 soa o momento<br \/>\nEm que reluz a espada da justi\u00e7a.<br \/>\nEnt\u00e3o, musa da Hist\u00f3ria,<\/p>\n<p>Abres o grande livro, e sem deten\u00e7a<br \/>\n\u00c0 envilecida gl\u00f3ria<br \/>\nFulminas a senten\u00e7a.<\/p>\n<h3>AS ONDINAS<br \/>\n(NOTURNO DE H. HEINE)<\/h3>\n<p>BEIJAM AS ONDAS a deserta praia;<br \/>\nCai do luar a luz serena e pura;<br \/>\nCavaleiro na areia reclinado<br \/>\nSonha em hora de amor e de aventura.<\/p>\n<p>As ondinas, em n\u00edvea gaze envoltas,<br \/>\nDeixam do vasto mar seio enorme;<br \/>\nT\u00edmidas v\u00e3o, acercam-se do mo\u00e7o,<br \/>\nOlham-se e entre si murmuram: &#8220;Dorme!&#8221;<\/p>\n<p>Uma &#8211; mulher enfim &#8211; curiosa palpa<br \/>\nDe seu penacho a pluma flutuante;<br \/>\nOutra procura decifrar o mote<br \/>\nQue traz escrito o escudo rutilante.<\/p>\n<p>Esta risonha, olhos de vivo fogo,<br \/>\nTira-lhe a espada l\u00edmpida e lustrosa,<br \/>\nE apoiando-se nela, a contempl\u00e1-la<br \/>\nPerde-se toda em \u00eaxtase amorosa.<\/p>\n<p>Fita-lhe aquela namorados olhos,<br \/>\nE ap\u00f3s girar-lhe em torno embriagada,<br \/>\nDiz: &#8220;Que formoso est\u00e1s, \u00f3 flor da guerra,<br \/>\nQuanto te eu dera por te ser amada!&#8221;<\/p>\n<p>Uma, tomando a m\u00e3o ao cavaleiro,<br \/>\nUm beijo imprime-lhe; outra duvidosa,<br \/>\nAudaz por fim, a boca adormecida<br \/>\nCasa num beijo \u00e0 boca desejosa.<\/p>\n<p>Faz-se de sonso o jovem; caladinho<br \/>\nFinge do sono o pl\u00e1cido desmaio,<br \/>\nE deixa-se beijar pelas ondinas<br \/>\nDa branca lua ao doce e brando raio.<\/p>\n<h3>MARIA DUPLESSIS 1859<br \/>\n(A. DUMAS FILHO)<\/h3>\n<p>Fiz PROMESSA, dizendo-te que um dia<br \/>\nEu iria pedir-te, o meu perd\u00e3o;<br \/>\nEra dever ir abra\u00e7ar primeiro<br \/>\nA minha doce e \u00faltima afei\u00e7\u00e3o.<\/p>\n<p>E quando ia apagar tanta saudade<br \/>\nEncontrei j\u00e1 fechada a tua porta;<br \/>\nSoube que uma recente sepultura<br \/>\nMuda fechava a tua fronte morta.<\/p>\n<p>Soube que, ap\u00f3s um longo sofrimento,<br \/>\nAgravara-se a tua enfermidade;<br \/>\nViva esperan\u00e7a que eu nutria ainda<br \/>\nDespeda\u00e7ou cruel fatalidade.<br \/>\nVi, apertado de fatais lembran\u00e7as,<br \/>\nA escada que eu subira t\u00e3o contente;<br \/>\nE as paredes, herdeiras do passado,<br \/>\nQue v\u00eam falar dos mortos ao vivente.<\/p>\n<p>Subi e abri com l\u00e1grimas a porta<br \/>\nQue ambos abrimos a chorar um dia;<br \/>\nE evoquei o fantasma da ventura<br \/>\nQue outrora um c\u00e9u de rosas nos abria.<\/p>\n<p>Sentei-me \u00e0 mesa, onde contigo outrora<br \/>\nEm noites belas de ver\u00e3o ceava;<br \/>\nDesses amores pl\u00e1cidos e amenos<br \/>\nTudo ao meu triste cora\u00e7\u00e3o falava.<\/p>\n<p>Fui ao teu camarim, e vi-o ainda<br \/>\nBrilhar com o esplendor das mesmas cores;<br \/>\nE pousei meu olhar nas porcelanas<br \/>\nOnde morriam inda algumas flores&#8230;<\/p>\n<p>Vi aberto o piano em que tocavas;<br \/>\nTua morte o deixou mudo e vazio,<br \/>\nComo o deixa o arbusto sem folhagem,<br \/>\nPassando pelo vale, o ardente estio.<\/p>\n<p>Tornei a ver o teu sombrio quarto<br \/>\nOnde estava a saudade de outros dias &#8230;<br \/>\nUm raio iluminava o leito ao fundo<br \/>\nOnde, rosa de amor, j\u00e1 n\u00e3o dormias.<\/p>\n<p>As cortinas abri que te amparavam<br \/>\nDa luz morti\u00e7a da manh\u00e3, querida,<br \/>\nPara que um raio depusesse um toque<br \/>\nDe prazer em tua fronte adormecida.<\/p>\n<p>Era ali que, depois da meia-noite,<br \/>\nTanto amor n\u00f3s sonh\u00e1vamos outrora;<br \/>\nE onde at\u00e9 o raiar da madrugada<br \/>\nOuv\u00edamos bater hora por hora!<\/p>\n<p>Ent\u00e3o olhavas tu a chama ativa<br \/>\nCorrer ali no lar, como a serpente;<br \/>\n\u00c9 que o sono fugia de teus olhos<br \/>\nOnde j\u00e1 te queimava a febre ardente.<\/p>\n<p>Lembras-te agora, nesse mundo novo,<br \/>\nDos gozos desta vida em que passaste?<br \/>\nOuves passar, no t\u00famulo em que domes,<br \/>\nA turba dos festins que acompanhaste?<\/p>\n<p>A ins\u00f4nia, como um verme em flor que murcha,<br \/>\nDe cont\u00ednuo essas faces desbotava;<br \/>\nE pronta para amores e banquetes<br \/>\nConviva e cortes\u00e3 te preparava.<\/p>\n<p>Hoje, Maria, entre virentes flores,<br \/>\nDormes em doce e pl\u00e1cido abandono;<br \/>\nA tua alma acordou mais bela e pura,<br \/>\nE Deus pagou-te o retardado sono.<\/p>\n<p>Pobre mulher! em tua \u00faltima hora<br \/>\nS\u00f3 um homem tiveste \u00e0 cabeceira;<br \/>\nE apenas dois amigos dos de outrora<br \/>\nForam levar-te \u00e0 cama derradeira.<\/p>\n<p>AS ROSAS<\/p>\n<h3>A CAETANO FILGUEIRAS<\/h3>\n<p>ROSAS que desabrochais,<\/p>\n<p>Como os primeiros amores,<\/p>\n<p>Aos suaves resplendores<\/p>\n<p>Matinais;<\/p>\n<p>Em v\u00e3o ostentais, em v\u00e3o,<\/p>\n<p>A vossa gra\u00e7a suprema;<\/p>\n<p>De pouco vale; \u00e9 o diadema<\/p>\n<p>Da ilus\u00e3o.<\/p>\n<p>Em v\u00e3o encheis de aroma o ar da tarde;<\/p>\n<p>Em v\u00e3o abris o seio \u00famido e fresco<\/p>\n<p>Do sol nascente aos beijos amorosos;<\/p>\n<p>Em v\u00e3o ornais a fronte \u00e0 meiga virgem;<\/p>\n<p>Em v\u00e3o, como penhor de puro afeto,<\/p>\n<p>Como um elo das almas,<\/p>\n<p>Passais do seio amante ao seio amante;<\/p>\n<p>L\u00e1 bate a hora infausta<\/p>\n<p>Em que \u00e9 for\u00e7a morrer; as folhas lindas<\/p>\n<p>Perdem o vi\u00e7o da manh\u00e3 primeira,<\/p>\n<p>As gra\u00e7as e o perfume.<\/p>\n<p>Rosas, que sois ent\u00e3o? &#8211; Restos perdidos,<\/p>\n<p>Folhas mortas que o tempo esquece, e espalha<\/p>\n<p>Brisa do inverno ou m\u00e3o indiferente.<\/p>\n<p>Tal \u00e9 o vosso destino,<\/p>\n<p>\u00d3 filhas da natureza;<\/p>\n<p>Em que vos pese \u00e0 beleza,<\/p>\n<p>Pereceis;<\/p>\n<p>Mas, n\u00e3o &#8230; Se a m\u00e3o de um poeta<\/p>\n<p>Vos cultiva agora, \u00f3 rosas,<\/p>\n<p>Mais vivas, mais jubilosas,<\/p>\n<p>Floresceis.<\/p>\n<h3>OS DOUS HORIZONTES 1863<\/h3>\n<p>A M. FERREIRA GUIMAR\u00c3ES<\/p>\n<p>DOUS HORIZONTES fecham nossa vida:<\/p>\n<p>Um horizonte, &#8211; a saudade<\/p>\n<p>Do que n\u00e3o h\u00e1 de voltar;<\/p>\n<p>Outro horizonte, &#8211; a esperan\u00e7a<\/p>\n<p>Dos tempos que h\u00e3o de chegar;<\/p>\n<p>No presente, &#8211; sempre escuro, &#8211;<\/p>\n<p>Vive a alma ambiciosa<\/p>\n<p>Na ilus\u00e3o voluptuosa<\/p>\n<p>Do passado e do futuro.<\/p>\n<p>Os doces brincos da inf\u00e2ncia<\/p>\n<p>Sob as asas maternais,<\/p>\n<p>O v\u00f4o das andorinhas,<\/p>\n<p>A onda viva e os rosais;<\/p>\n<p>O gozo do amor, sonhado<\/p>\n<p>Num olhar profundo e ardente,<\/p>\n<p>Tal \u00e9 na hora presente<\/p>\n<p>O horizonte do passado.<\/p>\n<p>Ou ambi\u00e7\u00e3o de grandeza<\/p>\n<p>Que no esp\u00edrito calou,<\/p>\n<p>Desejo de amor sincero<\/p>\n<p>Que o cora\u00e7\u00e3o n\u00e3o gozou;<\/p>\n<p>Ou um viver calmo e puro<\/p>\n<p>\u00c0 alma convalescente,<\/p>\n<p>Tal \u00e9 na hora presente<\/p>\n<p>O horizonte do futuro.<\/p>\n<p>No breve correr dos dias<\/p>\n<p>Sob o azul do c\u00e9u, &#8211; tais s\u00e3o<\/p>\n<p>Limites no mar vida:<\/p>\n<p>Saudade ou aspira\u00e7\u00e3o;<\/p>\n<p>Ao nosso esp\u00edrito ardente,<\/p>\n<p>Na avidez do bem sonhado.<\/p>\n<p>Nunca o presente \u00e9 passado,<\/p>\n<p>Nunca o futuro \u00e9 presente.<\/p>\n<p>Que cismas, homem? &#8211; Perdido<\/p>\n<p>No mar das recorda\u00e7\u00f5es,<\/p>\n<p>Escuto um eco sentido<\/p>\n<p>Das passadas ilus\u00f5es.<\/p>\n<p>Que buscas, homem? &#8211; Procuro,<\/p>\n<p>Atrav\u00e9s da imensidade,<\/p>\n<p>Ler a doce realidade<\/p>\n<p>Das ilus\u00f5es do futuro.<\/p>\n<p>Dous horizontes fecham nossa vida.<\/p>\n<h3>MONTE ALVERNE 1858<\/h3>\n<p>AO PADRE-MESTRE A. J. DA SILVEIRA SARMENTO<\/p>\n<p>MORREU! &#8211; Assim baqueia a est\u00e1tua erguida<\/p>\n<p>No alto do pedestal;<\/p>\n<p>Assim o cedro das florestas virgens<\/p>\n<p>Cai pelo embate do corcel dos ventos<\/p>\n<p>Na hora do temporal&#8230; &#8230;<\/p>\n<p>Morreu! &#8211; Fechou-se o p\u00f3rtico sublime<\/p>\n<p>De um pa\u00e7o secular;<\/p>\n<p>Da mocidade a romaria augusta<\/p>\n<p>Amanh\u00e3 ante as p\u00e1lidas ru\u00ednas<\/p>\n<p>H\u00e1 de vir meditar!<\/p>\n<p>Tinha na fronte de profeta ungido<\/p>\n<p>A inspira\u00e7\u00e3o do c\u00e9u.<\/p>\n<p>Pela escada do p\u00falpito moderno<\/p>\n<p>Subiu outrora festival mancebo<\/p>\n<p>E Bossuet desceu!<\/p>\n<p>Ah! que perdeste num s\u00f3 homem, claustro!<\/p>\n<p>Era uma augusta voz,<\/p>\n<p>Quando essa boca divinal se abria,<\/p>\n<p>Mais viva a cren\u00e7a dissipava n&#8217;alma<\/p>\n<p>Uma d\u00favida atroz!<\/p>\n<p>Era tempo? &#8211; A argila se alquebrava<\/p>\n<p>Num \u00e1spero crisol;<\/p>\n<p>Corrido o v\u00e9u pelos cansados olhos<\/p>\n<p>Nem via o sol que lhe contava os dias,<\/p>\n<p>Ele &#8211; fecundo sol!<\/p>\n<p>A doen\u00e7a o prendia ao leito infausto<\/p>\n<p>Da derradeira dor;<\/p>\n<p>A terra reclamava o que era terra,<\/p>\n<p>E o gelo dos invernos coroava<\/p>\n<p>A fronte do orador.<\/p>\n<p>Mas l\u00e1 dentro o esp\u00edrito fervente<\/p>\n<p>Era como um fanal;<\/p>\n<p>N\u00e3o, n\u00e3o dormia nesse r\u00e9gio cr\u00e2nio<\/p>\n<p>A alma gentil do C\u00edcero dos p\u00falpitos,<\/p>\n<p>&#8211; Cuidadosa Vestal!<\/p>\n<p>Era tempo! &#8211; O romeiro do deserto<\/p>\n<p>P\u00e1ra um dia tamb\u00e9m;<\/p>\n<p>E ante a cidade que almejou por anos<\/p>\n<p>Desdobra um riso nos doridos l\u00e1bios,<\/p>\n<p>Descansa e passa al\u00e9m!<\/p>\n<p>Ca\u00edste! &#8211; Mas foi s\u00f3 a argila, o vaso,<\/p>\n<p>Que o tempo derrubou;<\/p>\n<p>N\u00e3o todo \u00e0 essa foi teu vulto ol\u00edmpico;<\/p>\n<p>Como deixa o cometa uma \u00e1urea cauda,<\/p>\n<p>A lembran\u00e7a ficou!<\/p>\n<p>O que hoje resta era a terrena p\u00farpura<\/p>\n<p>Daquele g\u00eanio-rei;<\/p>\n<p>A alma voou ao seio do infinito,<\/p>\n<p>Voltou \u00e0 p\u00e1tria das divinas gl\u00f3rias<\/p>\n<p>O ap\u00f3stolo da lei.<\/p>\n<p>P\u00e1tria, curva o joelho ante esses restos<\/p>\n<p>Do orador imortal!<\/p>\n<p>Por esses l\u00e1bios n\u00e3o falava um homem,<\/p>\n<p>Era uma gera\u00e7\u00e3o, Um s\u00e9culo inteiro,<\/p>\n<p>Grande, monumental!<\/p>\n<p>Morreu! &#8211; Assim baqueia a est\u00e1tua erguida<\/p>\n<p>No alto do pedestal;<\/p>\n<p>Assim o cedro das florestas virgens<\/p>\n<p>Cai pelo embate do corcel dos ventos<\/p>\n<p>Na hora do temporal!<\/p>\n<h3>AS VENTOINHAS 1863<\/h3>\n<p>Com seus olhos vaganaus,<br \/>\nBons de dar, bons de tolher.<br \/>\nS\u00c1 DE MIRANDA<\/p>\n<p>A MULHER \u00e9 um cata-vento, Chega o mar e vai a ameia<\/p>\n<p>Vai ao vento, Com a areia,<\/p>\n<p>Vai ao vento que soprar; Com a areia confundir.<\/p>\n<p>Como vai tamb\u00e9m ao vento<\/p>\n<p>Turbulento, Ou\u00e7o dizer de umas fadas<\/p>\n<p>Turbulento e incerto o mar. Que abra\u00e7adas,<\/p>\n<p>Que abra\u00e7adas como irm\u00e3s,<\/p>\n<p>Sopra o sul; a ventoinha Ca\u00e7am almas descuidadas&#8230;<\/p>\n<p>Volta asinha, Ah! que fadas!<\/p>\n<p>Volta asinha para o sul; Ah! que fadas t\u00e3o vil\u00e3s!<\/p>\n<p>Vem taful; a cabecinha<\/p>\n<p>Volta asinha, Pois, como essas das baladas;<\/p>\n<p>Volta asinha ao meu taful. Umas fadas,<\/p>\n<p>Umas fadas dentre n\u00f3s,<\/p>\n<p>Quem lhe puser confian\u00e7a, Ca\u00e7am, como nas baladas;<\/p>\n<p>De esperan\u00e7a, E s\u00e3o fadas,<\/p>\n<p>De esperan\u00e7a mal est\u00e1; E s\u00e3o fadas de alma e voz.<\/p>\n<p>Nem desta sorte a esperan\u00e7a<\/p>\n<p>Confian\u00e7a, \u00c9 que &#8211; como o cata-vento,<\/p>\n<p>Confian\u00e7a nos dar\u00e1. V\u00e3o ao vento,<\/p>\n<p>V\u00e3o ao vento que lhes der;<\/p>\n<p>Valera o mesmo na areia Cedem tr\u00eas coisas ao vento:<\/p>\n<p>Rija ameia, Cata-vento,<\/p>\n<p>Rija ameia construir; Cata-vento, \u00e1gua e mulher.<\/p>\n<p>ALPUJARRA 1863<\/p>\n<p>(MICKIEWICZ)<\/p>\n<p>JAZ EM RU\u00cdNAS o torr\u00e3o dos mouros;<\/p>\n<p>Pesados ferros o infiel arrasta;<\/p>\n<p>Inda resiste a intr\u00e9pida Granada;<\/p>\n<p>Mas em Granada a peste assola os povos.<\/p>\n<p>Cum punhado de her\u00f3is sustenta a luta<\/p>\n<p>Fero Almansor nas torres de Alpujarra;<\/p>\n<p>Flutua perto a hisp\u00e2nica bandeira;<\/p>\n<p>H\u00e1 de o sol d&#8217;amanh\u00e3 guiar o assalto.<\/p>\n<p>Deu sinal, ao romper do dia, o bronze;<\/p>\n<p>Arrasam-se trincheiras e muralhas;<\/p>\n<p>No alto dos minaretes erguem-se as cruzes;<\/p>\n<p>Do Castelhano a cidadela \u00e9 presa.<\/p>\n<p>S\u00f3, e vendo as coortes destro\u00e7adas,<\/p>\n<p>O valente Almansor ap\u00f3s a luta<\/p>\n<p>Abre caminho entre as inimigas lan\u00e7as,<\/p>\n<p>Foge e ilude os crist\u00e3os que o perseguiam.<\/p>\n<p>Sobre as quentes ru\u00ednas do castelo,<\/p>\n<p>Entre corpos e restos da batalha,<\/p>\n<p>D\u00e1 um banquete o Castelhano, e as presas<\/p>\n<p>E os despojos pelos seus reparte.<\/p>\n<p>Eis que o guarda da porta fala aos chefes:<\/p>\n<p>&#8220;Um cavaleiro diz, de terra estranha<\/p>\n<p>Quer falar-vos; &#8211; not\u00edcias importantes<\/p>\n<p>Declara que vos traz e urg\u00eancia pede&#8221;.<\/p>\n<p>Era Almansor o emir dos Mu\u00e7ulmanos,<\/p>\n<p>Que, fugindo ao ref\u00fagio que buscara,<\/p>\n<p>Vem entregar-se \u00e0s m\u00e3os do Castelhano,<\/p>\n<p>A quem s\u00f3 pede conservar a vida.<\/p>\n<p>&#8220;Castelhanos&#8221;, exclama, &#8220;o emir vencido<\/p>\n<p>No limiar do vencedor se prostra;<\/p>\n<p>Vem professar a vossa f\u00e9 e culto<\/p>\n<p>E crer no verbo dos profetas vossos.<\/p>\n<p>&#8220;Espalhe a fama pela terra toda<\/p>\n<p>Que um \u00e1rabe, que um chefe de valentes,<\/p>\n<p>Irm\u00e3o dos vencedores quis tornar-se,<\/p>\n<p>E vassalo ficar de estranho cetro&#8221;&#8216;<\/p>\n<p>Cala no \u00e2nimo nobre ao Castelhano<\/p>\n<p>Um ato nobre &#8230; O chefe comovido,<\/p>\n<p>Corre abra\u00e7\u00e1-lo, \u00e0 sua vez os outros<\/p>\n<p>Fazem o mesmo ao novo companheiro.<\/p>\n<p>As sauda\u00e7\u00f5es responde o emir valente<\/p>\n<p>Com sauda\u00e7\u00f5es. Em cordial abra\u00e7o<\/p>\n<p>Aperta ao seio o comovido chefe,<\/p>\n<p>Toma-lhe as m\u00e3os e pende-lhe dos l\u00e1bios.<\/p>\n<p>S\u00fabito cai, sem for\u00e7as, nos joelhos;<\/p>\n<p>Arranca do turbante, e com m\u00e3o tr\u00eamula<\/p>\n<p>O enrola aos p\u00e9s do chefe admirado,<\/p>\n<p>E junto dele arrasta-se por terra.<\/p>\n<p>Os olhos volve em torno e assombra a todos:<\/p>\n<p>Tinha azuladas, l\u00edvidas as faces,<\/p>\n<p>Torcidos l\u00e1bios por feroz sorriso,<\/p>\n<p>Injetados de sangue \u00e1vidos olhos.<\/p>\n<p>&#8220;Desfigurado e p\u00e1lido me vedes,<\/p>\n<p>\u00d3 infi\u00e9is! Sabeis o que vos trago?<\/p>\n<p>Enganei&#8211;vos: eu volto de Granada,<\/p>\n<p>E a peste fulminante aqui vos trouxe<\/p>\n<p>Ria-se ainda &#8211; morto j\u00e1 &#8211; e ainda<\/p>\n<p>Abertos tinha as p\u00e1lpebras e os l\u00e1bios;<\/p>\n<p>Um sorriso infernal de esc\u00e1rnio impresso<\/p>\n<p>Deixara a morte nas fei\u00e7\u00f5es do morto.<\/p>\n<p>Da medonha cidade os castelhanos<\/p>\n<p>Fogem. A peste os segue. Antes que a custo<\/p>\n<p>Deixado houvessem de Alpujarra a serra<\/p>\n<p>Sucumbiram os \u00faltimos soldados.<\/p>\n<h3>VERSOS A CORINA<br \/>\n[Fragmento de III]<\/h3>\n<p>QUE VALEM gl\u00f3rias v\u00e3s? A gl\u00f3ria, a melhor gl\u00f3ria<\/p>\n<p>\u00c9 esta que nos orna a poesia da hist\u00f3ria;<\/p>\n<p>\u00c9 a gl\u00f3ria do c\u00e9u, e a gl\u00f3ria do amor.<\/p>\n<p>\u00c9 Tasso eternizando a princesa Leonor;<\/p>\n<p>\u00c9 L\u00eddia ornando a lira ao venusino Hor\u00e1cio;<\/p>\n<p>\u00c9 a doce Beatriz, flor e honra do L\u00e1cio,<\/p>\n<p>Seguindo al\u00e9m da vida as viagens do Dante;<\/p>\n<p>\u00c9 do cantor do Gama o hino triste e amante<\/p>\n<p>Levando \u00e0 eternidade o amor de Catarina;<\/p>\n<p>\u00c9 o amor que une Ov\u00eddio \u00e0 formosa Corina;<\/p>\n<p>O de C\u00edntia a Prop\u00e9rcio, o de L\u00e9sbia a Catulo;<\/p>\n<p>O da divina D\u00e9lia ao divino Tibulo.<\/p>\n<p>Esta a gl\u00f3ria que fica, eleva, honra e consola;<\/p>\n<p>Outra n\u00e3o h\u00e1 melhor.<\/p>\n<p>Se faltar esta esmola,<\/p>\n<p>Corina, ao teu poeta, e se a doce ilus\u00e3o,<\/p>\n<p>Com que se alenta e vive o amante cora\u00e7\u00e3o,<\/p>\n<p>Deixar-lhe um dia o c\u00e9u azul, t\u00e3o tranq\u00fcilo,<\/p>\n<p>Nenhuma gl\u00f3ria mais h\u00e1 de nunca atra\u00ed-lo.<\/p>\n<p>Ir\u00e1 longe do mundo e dos seus v\u00e3os prazeres,<\/p>\n<p>Viver na solid\u00e3o a vida de outros seres,<\/p>\n<p>Vegetar corno o arbusto, e murchar, como a flor,<\/p>\n<p>Como um corpo sem alma ou alma sem amor.<\/p>\n<p class=\"fonte\">Fonte: www.cce.ufsc.br<\/p>\n<\/div>\n<p>&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Machado de Assis MUSA CONSOLATRIX QUE A M\u00c3O do tempo e o h\u00e1lito dos homens Murchem a flor das ilus\u00f5es da vida, Musa consoladora, \u00c9 no teu seio amigo e sossegado Que o poeta respira o suave sono. N\u00e3o h\u00e1, n\u00e3o h\u00e1 contigo, Nem dor aguda, nem sombrios ermos; Da tua voz os namorados cantos [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[370],"tags":[],"class_list":["post-119462","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-obras-literarias"],"acf":[],"yoast_head":"<!-- This site is optimized with the Yoast SEO plugin v28.5 - https:\/\/yoast.com\/product\/yoast-seo-wordpress\/ -->\n<title>Cris\u00e1lidas, Machado de Assis, Obra Completa, Poesia Cris\u00e1lidas<\/title>\n<meta name=\"description\" content=\"Cris\u00e1lidas Machado De Assis, Obra Completa, Poesia, Poema, Cris\u00e1lidas\" \/>\n<meta name=\"robots\" content=\"noindex, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"pt_BR\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Cris\u00e1lidas, Machado de Assis, Obra Completa, Poesia Cris\u00e1lidas\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"Cris\u00e1lidas Machado De Assis, Obra Completa, Poesia, Poema, Cris\u00e1lidas\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/linguagens-e-codigos\/literatura\/obras-literarias\/crisalidas\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Portal S\u00e3o Francisco\" \/>\n<meta property=\"article:publisher\" content=\"https:\/\/www.facebook.com\/Portal-S%c3%a3o-Francisco-230719150302226\/\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2017-04-12T20:53:39+00:00\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"Fabiane Breda\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Escrito por\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"Fabiane Breda\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Est. tempo de leitura\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"58 minutos\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"Article\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/linguagens-e-codigos\\\/literatura\\\/obras-literarias\\\/crisalidas#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/linguagens-e-codigos\\\/literatura\\\/obras-literarias\\\/crisalidas\"},\"author\":{\"name\":\"Fabiane Breda\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/af0ed2ca856d6fc049f351e023d3bdaa\"},\"headline\":\"Cris\u00e1lidas\",\"datePublished\":\"2017-04-12T20:53:39+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/linguagens-e-codigos\\\/literatura\\\/obras-literarias\\\/crisalidas\"},\"wordCount\":11530,\"commentCount\":0,\"articleSection\":[\"Obras Liter\u00e1rias\"],\"inLanguage\":\"pt-BR\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"CommentAction\",\"name\":\"Comment\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/linguagens-e-codigos\\\/literatura\\\/obras-literarias\\\/crisalidas#respond\"]}]},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/linguagens-e-codigos\\\/literatura\\\/obras-literarias\\\/crisalidas\",\"url\":\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/linguagens-e-codigos\\\/literatura\\\/obras-literarias\\\/crisalidas\",\"name\":\"Cris\u00e1lidas, Machado de Assis, Obra Completa, Poesia Cris\u00e1lidas\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/#website\"},\"datePublished\":\"2017-04-12T20:53:39+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/af0ed2ca856d6fc049f351e023d3bdaa\"},\"description\":\"Cris\u00e1lidas Machado De Assis, Obra Completa, Poesia, Poema, Cris\u00e1lidas\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/linguagens-e-codigos\\\/literatura\\\/obras-literarias\\\/crisalidas#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"pt-BR\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/linguagens-e-codigos\\\/literatura\\\/obras-literarias\\\/crisalidas\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/linguagens-e-codigos\\\/literatura\\\/obras-literarias\\\/crisalidas#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"In\u00edcio\",\"item\":\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Linguagens e C\u00f3digos\",\"item\":\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/categoria\\\/linguagens-e-codigos\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":3,\"name\":\"Literatura\",\"item\":\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/categoria\\\/linguagens-e-codigos\\\/literatura\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":4,\"name\":\"Obras Liter\u00e1rias\",\"item\":\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/categoria\\\/linguagens-e-codigos\\\/literatura\\\/obras-literarias\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":5,\"name\":\"Cris\u00e1lidas\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/\",\"name\":\"Portal S\u00e3o Francisco\",\"description\":\"Pesquisa Escolar Gratuita\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"pt-BR\"},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/lab.fabricadelandings.com.br\\\/portalsaofrancisconovo\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/af0ed2ca856d6fc049f351e023d3bdaa\",\"name\":\"Fabiane Breda\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Cris\u00e1lidas, Machado de Assis, Obra Completa, Poesia Cris\u00e1lidas","description":"Cris\u00e1lidas Machado De Assis, Obra Completa, Poesia, Poema, Cris\u00e1lidas","robots":{"index":"noindex","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"og_locale":"pt_BR","og_type":"article","og_title":"Cris\u00e1lidas, Machado de Assis, Obra Completa, Poesia Cris\u00e1lidas","og_description":"Cris\u00e1lidas Machado De Assis, Obra Completa, Poesia, Poema, Cris\u00e1lidas","og_url":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/linguagens-e-codigos\/literatura\/obras-literarias\/crisalidas","og_site_name":"Portal S\u00e3o Francisco","article_publisher":"https:\/\/www.facebook.com\/Portal-S%c3%a3o-Francisco-230719150302226\/","article_published_time":"2017-04-12T20:53:39+00:00","author":"Fabiane Breda","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Escrito por":"Fabiane Breda","Est. tempo de leitura":"58 minutos"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/linguagens-e-codigos\/literatura\/obras-literarias\/crisalidas#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/linguagens-e-codigos\/literatura\/obras-literarias\/crisalidas"},"author":{"name":"Fabiane Breda","@id":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/#\/schema\/person\/af0ed2ca856d6fc049f351e023d3bdaa"},"headline":"Cris\u00e1lidas","datePublished":"2017-04-12T20:53:39+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/linguagens-e-codigos\/literatura\/obras-literarias\/crisalidas"},"wordCount":11530,"commentCount":0,"articleSection":["Obras Liter\u00e1rias"],"inLanguage":"pt-BR","potentialAction":[{"@type":"CommentAction","name":"Comment","target":["https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/linguagens-e-codigos\/literatura\/obras-literarias\/crisalidas#respond"]}]},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/linguagens-e-codigos\/literatura\/obras-literarias\/crisalidas","url":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/linguagens-e-codigos\/literatura\/obras-literarias\/crisalidas","name":"Cris\u00e1lidas, Machado de Assis, Obra Completa, Poesia Cris\u00e1lidas","isPartOf":{"@id":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/#website"},"datePublished":"2017-04-12T20:53:39+00:00","author":{"@id":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/#\/schema\/person\/af0ed2ca856d6fc049f351e023d3bdaa"},"description":"Cris\u00e1lidas Machado De Assis, Obra Completa, Poesia, Poema, Cris\u00e1lidas","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/linguagens-e-codigos\/literatura\/obras-literarias\/crisalidas#breadcrumb"},"inLanguage":"pt-BR","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/linguagens-e-codigos\/literatura\/obras-literarias\/crisalidas"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/linguagens-e-codigos\/literatura\/obras-literarias\/crisalidas#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"In\u00edcio","item":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Linguagens e C\u00f3digos","item":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/categoria\/linguagens-e-codigos"},{"@type":"ListItem","position":3,"name":"Literatura","item":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/categoria\/linguagens-e-codigos\/literatura"},{"@type":"ListItem","position":4,"name":"Obras Liter\u00e1rias","item":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/categoria\/linguagens-e-codigos\/literatura\/obras-literarias"},{"@type":"ListItem","position":5,"name":"Cris\u00e1lidas"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/#website","url":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/","name":"Portal S\u00e3o Francisco","description":"Pesquisa Escolar Gratuita","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"pt-BR"},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/#\/schema\/person\/af0ed2ca856d6fc049f351e023d3bdaa","name":"Fabiane Breda"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/119462","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=119462"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/119462\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=119462"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=119462"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lab.fabricadelandings.com.br\/portalsaofrancisconovo\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=119462"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}